- 152 — 



Hum inwendig woekert. De aangetaste planten komen 

 meestal niet tot het ontplooien der bloemen. Het inter- 

 cellulair groeiende myeelium vormt pseudoparenchyma- 

 tische lichaampjes onder de huidmondjes, waaruit conidiën- 

 dragers in bosjes uitsteken. Zij snoeren 3- tot 4- 

 ( meestal 4-) cellige oonidiën met gekorrelden buitenwand 

 af; na deze afsnoering van conidiën, groeit de conidiën- 

 drager door, vormt dan weder conidiën en groeit vervolgens 

 weer door, om hetzelfde proces nog eens te herhalen. Ook 

 hier, als tegen het vuur in de Narcissen, zou men met kans 

 op slagen Bordeauxsche pap kunnen aanwenden. ■ — 



In de maand Juli werden ons van verschillende plaat- 

 sen, vooral uit de provincie Groningen, erwten en boonen- 

 planten gestuurd, die aan den voet bezig waren af te ster- 

 ven, en daar bedekt waren met een soort van het zwamge- 

 slacht Fusarium. Morphologisch verschil tusschen de 

 soorten F. roseum, en vasinfectum, die respectievelijk op 

 boom n en erwten zouden voorkomen, heb ik niet kunnen 

 vinden (zie over deze ziekten, het verslag in den tienden 

 jaargang van dit Tijdschrift, bl. 23 en 24, en in den jaar- 

 gang 1903, bl. 16). De erwtenziekte staat bekend onder 

 den naam van « S l Jansziehte ». — 



l.rii eigenaardig ziektegeval kwam voor te Klooster- 

 buren in Wilhelmina-tarwe. De aren daarvan werden geel 

 vóórdat zij rijp waren; sommige werden alleen aan den top 

 god, lm wijl liet onderste gedeelte nog groen was. In de 

 .i- v.Hi do aar bleek te woekeren eene zwam, die hare sporon- 

 hoopjes vormde op de kleine zijtakjes van den spil aan den 

 voet dor- aartjes. Aan de zeer licht zalmkleurige sporen- 

 hoopjes en aan den vorm der sporen deed deze zwam zich 

 i ene Fusariwmoort kennen. Het is moeilijk uit te 



