— 105 — 



groote hoeveelheid graan aanwezig bleef, waarin de klan- 

 ders opnieuw hunne eieren zouden kunnen legden. 



I Do 



Aangeraden is, later, wanneer 't in 't najaar of den 

 winter koud weer zou zijn geworden, alles zooveel mogelijk 

 open te houden. Tegen koude en vocht kunnen de klanders 

 niet, vooral wanneer er dan maar weinig graan ligt om in 

 weg te kruipen. 



De groote iepenspintkever ( E ccopto gaster Scolytus) is 



reeds meermalen in deze verslagen besproken. (Zie o.a. 

 « Landbouwkundig Tijdschrift », 1902, bl. 192). Gewoon- 

 lijk vindt men niet anders dan gangen onder de schors 

 tusschen bast en hout. Zeldzamer zijn de gevallen dat 

 de larven dieper in het hout gaan. Zulk een geval deed 

 zich in 1905 voor bij een' boom aan den Rijksweg tusschen 

 Laren en Eenmes. — Op vele andere plaatsen was in 1905 

 de groote iepenspintkever schadelijk. — 



De groote populierbohtor (Saperda carcharias) Mas 

 zeer schadelijk in Canadeesche populieren bij 's Hertogen- 

 bosch. (Zie «Tijdschrift over Plantenziekten» 1905, bl. 34). 



De erwtenkever (Bruchus Pisi; verg. Eitzema Bos, 

 «Ziekten en Beschadigingen der Landbouwgewassen», II, 2 de 

 druk, bl. 98) werd mij gezonden uit Dodewaard en Oos- 

 terhout. — 



Het wilgenhaantje (Pkratora vitellinae, zie « Land- 

 bouwkundig Tijdschrift » 1896), was schadelijk in wilgen- 

 aanplantingen te Wijk bij Duurstede en te Zierikzee. 



De gewone dennenbastaardrups ( Lophyrus Pint) werd 

 te Oisterwijk schadelijk aan dennen. (Zie « Landbouw- 

 kundig Tijdschrift », 1895, bl. 93-95). — 



