— 183 — 



lende soorten van erwten voor aaltjesziekte, en 2° betreffende 

 het stengelaaltje als oorzaak van liet Hngzieh bij tulpen. 



Omtrent de vatbaarheid van erwtensoorten voor aalt je x- 

 ziekte sehrijft de Heer J. H. Mansholt uit Westpolder 

 (Groningen) mij : « Hij de erwtenproefveldjes was zeer 

 frappant het verschillend weerstandsvermogen van gewone 

 kortsthoo-groene erwten en de z.g. « Geldersehe kroonerwt ». 

 Ieder perceel was voor de helft met de eene, voor de ..ndere 

 helft met de andere soort bezaaid. De gewone groene erwt, 

 werd volgens gewoonte spoedig na 't opkomen aangetast, 

 en leverde nagenoeg niets op. De Geldersehe kroonerwt 

 ontving ik voorjaar 1903 van de Rijkslandbouwschool te 

 Wageningen, en deze bleek in 1903 vrij van aaltjesziekte, 

 terwijl de gewone groene en de « Fillbasket nain » (van 

 Vilmorin), die er aan weerszijden van stonden, bijna geheel 

 werden vernietigd. Dit was dan ook de reden, dat de kroon- 

 erwt in 1904 op het bestri jdingsproefveld werd nitgepoot. 

 Zij is nagenoeg geheel vrij gebleven van ziekte, hoewel op 

 de plaats van het proefveld de ziekte in 1903 sterk optrad ». 



In het jaar 1906 hoop ik opzettelijk proeven te nemen, 

 ten einde den graad van vatbaarheid der Geldersehe kroon- 

 erwten voor aaltjesziekte, in vergelijking met die van 

 andere erwtensoorten, vast te stellen. — 



Ringzieke tulpen, geheel overeenkomend in hare 

 ziekteverschijnselen met ringzieke hyacinthen, en evenals 

 deze Tylenchus devastatrix in de zieke schubben herbergend, 

 werden ons toegezonden uit Sassenheim. 



Enkele schubben hadden niet de normale witte kleur, 

 maar waren integendeel geelbruin, zoodat op de dwarse snij- 

 vlakte een bruine ring tnsschen de overigens dikwijls nog 

 witte schubben te zien was; van daar de naam « ringziek ». 

 Het was in die bruine ringen, dat de aaltjes werden ge- 

 vonden. 



