— 186 — 



lendistrikt, met name te Sassenheim, reeds eenige jaren lang 

 eene ziekte in Gladiolus, die, voor zoover de kweekers weten, 

 het eerst is waargenomen in zaailingen, van welke het zaad 

 uit Olst kwam. De ziekte bestaat daarin, dat op de bollen 

 zich zwarte ingezonken plekken vertoonen, die zich een klein 

 eind ver in de bol uitstrekken. Later zet zich de af sterving 

 van de bol uit naar boven toe voort, terwijl op de buitenste 

 bolsehubben en op de afstervende gedeelten van bladeren en 

 bloemstengel zeer kleine sklerotiën worden aangetroffen, 

 «aai van wij den aard nog niet nader kunnen aangeven. 



Het ergst woedt deze ziekte op de laagste «n meest 

 beschutte plaatsen van de velden : op zandgrond erger dan 

 op klei. Van de oude bol gaat de ziekte op de brood- 

 bolletjes over; alleen bij de Lemoine hybriden, waar de 

 broedknoppen zich oan een' vrij langen uitlooper uit de 

 schijf der moederbol vormen, gaat de ziekte gewoonlijk 

 niet op de broedknoppen over. Den geheelen zomer door 

 worden telkens woei- nieuwe planten opgemerkt, die door de 

 ziekte zijn aangetast. Alleen van Moiltbretia's is opgemerkt, 

 dat zij o]) de plekken, waai- zieke Gladiolus heeft gestaan, 

 wordt aangetast; en bij Montbrotia vertoonen zich geheel 

 dezelfde verschijnselen als bij de lijdende Gladiolus. — 



De ziekte in de wortelen (/kuch), waarover reeds in het 

 verslag over 1904 (zie bl. <>!>-71 van den XI"" jaargang van 

 dil Tijdschrift) sprake was, bleek nu ook te Noordwijk voor 



te komen. De ooizaak van deze kwaal, welke het gewas 

 alleen in liet tweede jaar, dal der zaadwinning, aantast, 

 bleef ons nok au onbekend. 



Wageningen, Maart VM)V>. 



