stengelaaltjes bevatten ; waar zwartsnottige hyacinthen of 

 anemonen zich hebben ontwikkeld, bevat hij sklerotiën van 

 het zwartsnot ; op de kwade plekken in de tulpen- en Iris- 

 senvelden treft men in den grond vele sklerotiën aan van 

 de zwam, die deze ziekte in 't leven roept. 



Nu wordt voor de vernieuwing van de aarde op 

 bloembedden in particuliere tuinen en parken zeer dikwijls 

 gebruik gemaakt van grond, uit het bloembollendistrikt 

 afkomstig. De bloembollenkweekers graven op de« kwade 

 plekken » de aarde tamelijk diep uit, omdat zij terecht 

 daarin een middel tot bestrijding van het kwaad zien. Zij 

 weten echter vaak niet, waar zij met dien « kwaden grond » 

 moeten blijven, en geven hem gaarne om niet of voor 

 weinig geld weg, wanneer de kooper hem maar zorgvuldig 

 verwijdert. Menig stadstuinman nu, die aan den bezitter 

 van een' tuin nieuwe aarde voor zijne bloembedden moet 

 leveren, krijgt aldus op eene zeer goedkoope manier dezen 

 « kwaden grond », die voor tulpen, hyacinthen en irissen 

 niet deugt, maar overigens uitstekende tuinaarde is ; en hij 

 kan er een' tamelijk hoogen prijs weer voor in rekening 

 brengen. Op deze wijze wordt zeer dikwijls aarde in de 

 tuinen gebracht, die besmet is met organismen, welke 

 ziekten bij bolgewassen kunnen veroorzaken. 



D. — Verbreiding door middel van afval. 



Het « zwart snot » der hyacinthen wordt algemeen op 

 deze wijze bestreden : dat de zieke plant met de haar omge- 

 vende aarde met behulp van den zoogenoemden « snotkoker» 

 uit den grond wordt genomen. Meer en meer begint men 

 den zelfden weg in te slaan met bolgewassen, die aan andere 

 ziekten lijden, bjjv. met de tulpen, die op« kwade plekken » 

 mislukken. Hyacinthen, die in den grond door geelziek of 

 door ringziek geheel te gronde gaan, worden eveneens uit 



