— '5 — 



den grond genomen. — Dat is een uitstekende maatregel. 

 Maar waar blijft men met die bollen ? 



De ware manier zou zijn, dat men ze op zoo groot 

 mogelij ken afstand van de bloembollenvelden in een diep gat 

 in den grond bracht, met aanzienlijke hoeveelheden onge- 

 bluschte kalk er tusschen, welke kalk dan vervolgens door 

 bijgieten van water gebluscht werd. Op deze wijze zouden 

 althans verreweg de meeste in de zieke bloembollen aan- 

 wezige parasieten door de zich ontwikkelende hitte worden 

 gedood ; en overigens zou men ze toch, voor zoover ze in 

 leven waren gebleven, ver van de bloembollenvelden hebben 

 verwijderd. 



Maar wat ziet men vaak met die zieke bloembollen 

 gebeuren ? Men brengt ze op den mesthoop, en via den 

 mesthoop komen zij later weer op het bloembollenveld. 

 Het behoeft geen betoog, dat men aldus zijne vijanden weer 

 daar brengt, waar zij schade kunnen doen ; dat men aldus 

 de uitbreiding der ziekten zelf in de hand werkt. 



Ook werpt men wel de uit den grond gehaalde zieke 

 bollen op een' hoek van het bloembollenland, aan den kant 

 van de sloot. Daar liggen ze dan te vergaan ; maar de 

 vijanden, die er in leven, gaan voor 't meerendeel niet 

 dood : deels worden zij door den wind over de bloembollen- 

 velden voortgestuwd, deels worden zij later, als men meent 

 dat alles vergaan is, weer op het bollenland ondergespit. 



Wanneer de bloemen worden afgesneden, worden die 

 eveneens op den mesthoop gebracht of op een hoop geworpen 

 aan den slootkant. En wanneer zich zieke bloemstengels 

 daartusschen bevinden, kunnen van daar uit de besmettende 

 organismen zich ook al weer gemakkelijk over de velden 

 verbreiden. 



Alle afval (afgesneden bloemen zoowel als uit den grond 

 genomen zieke planten) dient zoover mogelijk van de bloem- 



