— 8 - 

 EEN ZIEKTE VAN ERICA GRACILIS. 



Eenigen tijd geleden was ik in de gelegenheid een 

 ziekte in de Erica's waar te nemen, die nog niet eerder 

 beschreven is. In een kweekerij in een der buitenwijken 

 van Amsterdam werd de teelt van de Erica soorten, die als 

 potplanten voor serres zoo geliefd zijn, op vrij groote schaal 

 sinds jaren en jaren bedreven. In den zomer van 1905 brak 

 in de jonge, nog niet in bloei staande planten, een ziekte 

 uit, die in korten tijd vele offers eischte. Terwijl de 

 gezonde planten in dezen tijd een flinken groei vertoonden, 

 bleven de zieke in hunne ontwikkeling staan; de frisch 

 groene kleur der blaadjes maakte plaats voor een valen 

 tint, terwijl een wit schimmelaanslag zich op alle boven- 

 aardsche deelen begon te vertoonen. De onderste takken 

 vooral kwijnden en de blaadjes, die langzamerhand rood- 

 bruin werden, vielen af. In hevige mate werd de soort 

 E. gracüis Salisb. aangetast, in mindere mate E. cylin- 

 drica Wendl. en E. persolula L. var. alba, terwijl E. 

 verticillaia Salisb. en E. hyemalis Hort. vrij bleven van 

 de kwaal. 



Het is niet ondienstii!', hier met een paar woorden aan 

 te geven, hoe men bij het kweeken te werk gaat. Om- 

 streeks half Augustus worden van volwassen planten toppen 

 ter lengte van 2 cM afgeknipt en ten getale van twintig 

 uitgeplant in een pot van 12 cM middellijn. Men bewaart 

 deze stekken ondereen stolp in een vorstvrijen bak. Onge- 

 veer half Maart, of naar omstandigheden wat vroeger of 

 later, neemt men den stolp weg en een maand later begint 

 men den bak te luchten. Half Mei krijgt elk der jonge 

 plantjes een pot van 8 cM middellijn voor zich en hierin 

 schieten zij Hink in de hoogte, zoodat het noodig is ter 



