— 11 — 



de individuen van eene soort. Lindau erkent dit in bovenge- 

 noemd handboek: 



« Wir sehen an diesem Falie 'Oidium Balsamiï), wie 

 « misslich die Identifikation van Oidiën auf' verschiedenen 

 « Nahrpflanzen ist. Die Entscheidüng über die Artzusam- 

 « mengehörigkeit solcher Formen kann allein der Nachweis 

 « des Zusammenhanges mit den Peritheciën bringen, der 

 « allerdings in vielen Fallen nur sehr schwer zu führen ist ». 



Toch moet men een soort determineeren naar hare 

 morphologische kenmerken ; de regels der systematiek laten 

 niet toe, dat morphologisch gelijke zwammen tot verschillende 

 soorten worden gebracht, omdat zij op verschillende 

 voedsterplanten gevonden worden. Hoogstens mag men, 

 wanneer elk dier zwammen aan een bepaalde soort van voed- 

 sterplant gebonden is, ze brengen tot biologische rassen. 



Wanneer wij in de monographie van Salmon (1) over^ 

 de Eiysipheeën of in het zooeven genoemde handboek van 

 Rabenhorst de lijst van voedsterplanten dezer groep naslaan, 

 vinden wij daarin geen EWcrt-soorten vermeld. Van de 

 Oidium-soovten, die Lindau beschrijft, zijn bij erysiphoides, 

 of « het wit » der Cucurbitaceeën, de meeste voedsterplanten 

 opgegeven en Lindau besluit zijne opsomming met de veron- 

 derstelling, dat er nog wel meerdere gevonden zullen 

 worden (2). O. erysiphoides schijnt dus voor den door mij 



(1) A monograph of the Erysiphaeese in Mem. Forrey Bot. 

 Club. IX, 1900 — 



(2) Over den peritheciëndragend'ii vorm, tot welken Oidiuin 

 erysiphoides behoort, zijn de verschillende schrijvers het niet eens. 

 Hij staat in vele herbaria en publicaties onder den naam Sphce- 

 roteca Caslagnei Lév., ofschoon daar niet bij vermeld is, dat men 

 de peritheciën heeft waargenomen. Schroeter, die deze fructificatie 

 op Cucurbita Pepo L. heeft gezien, heeft haar Erysiphe Polygoni 

 D. C genoemd. Salmon heeft in collecties het wit der Cucurbitacece 

 alleen in conidialen vorm gevonden en maar eenmaal op levend 

 materiaal peritheciën op Cucurbita Pepo ontdekt, die hij ontwijfelbaar 

 voor Entyph ■ cühoracearum D. C. houdt, de soort, waartoe ook door 

 andere Amerikaansche mycologen deze meeldauw wordt gebracht. — 



