- 21 — 



De lengte van deze witte, en later in 't jaar gele larven, 

 bedraagt tot ongeveer 2 mM. Wanneer men het blaadje 

 een weinig afbuigt om ze te kunnen waarnemen, ziet men ze 

 bewegen in een slij machtig vocht, dat de gewonde oksels 

 bedekt. Zij krommen het lichaam beurtelings naar links en 

 rechts en combineeren deze beweging met afwisselende 

 geringe uitrekking en samentrekking Op deze wijze 

 kunnen zij zich voortbewegen. Zeer dikwijls springen zij 

 weg door plotselinge strekking van het, van te voren sterk 

 gekromde lichaam. 



Het gebruik van een vergrootglas versterkt ons in de 

 meening dat wij hier met gal muglarven te doen hebben. 

 Dat deze larven inderdaad de oorzaak zijn van de draaihar- 

 tigheid kon proefondervindelijk vastgesteld worden. Dit 

 geschiedde op de volgende wijze. Van een dertigtal te 

 St. Pancras verzamelde larven werden te Amsterdam de 

 kleinste, of jongste, uitgezocht en gebracht in de oksels van 

 de zeer jonge blaadjes van gezonde koolplanten. Binnen 

 eenige dagen vertoonden zich de eerste verschijnselen 

 van draaihartigheid. Bij tien planten is deze proef 

 genomen, in September 1905. Negen ervan werden 

 draaiharten, terwijl de niet geïnfecteerde controleplanten 

 zich normaal ontwikkelden. De twintig grootste of oudste, 

 van de verzamelde larven, werden gebruikt voor het op- 

 kweeken van de imagines. Dit geschiedde in een geste- 

 riliseerd glazen vat, dat tot een hoogte van ongeveer 

 I dM. met gesteriliseerde, vochtige aarde was gevuld. 



Na verloop van tien dagen was een aantal galmugjes 

 uitgekomen, waarvan er slechts drie in leven bleven. 

 Meer heb ik er in 1005 niet kunnen kweeken, ook niet van 

 later verzamelde larven. Deze drie galmugjes werden 

 gebracht in een kooi van fijn katoenen gaas, die, sluitend 

 tegen den grond, vier normale jonge koolplanten omhulde, 



