- 29 — 



dit periodiek optreden duurde tot December, zoolang als er 

 nog jonge spruiten aan de kool waren te vinden. Eigen- 

 aardig was het, dat de larven in November en December 

 duidelijk geel waren (de kleur van het vetlichaam). 



Op 23 Juni 1906 plantte ik een aantal te Wageningen 

 verzamelde draaiharten, die zich pas als zoodanig deden 

 kennen, in een geheel door gaas afgesloten bak. Op 23 Juli 

 kon ik de eerste galmugjes verzamelen, en in de laatste 

 dagen van die maand begonnen planten, die zich inmiddels 

 uit zaad in dien bak hadden ontwikkeld, sporen van de 

 ziekte te vertoonen. Het bleek dus waar, wat ik in 1905 

 reden had te gelooven, dat er ongeveer een maand voor de 

 ontwikkeling van een heele generatie noodig is. 



In het jaar 1905 zijn het vooral de drie generaties in 

 het eind van maanden Juni, Juli en Augustus geweest, die 

 door de landbouwers zijn opgemerkt. De laatste hiervan 

 w r as het minst duidelijk, hetgeen weer uit de meerdere 

 regenval in het eind van de maand Augustus te verklaren is. 

 De latere generaties worden door de boeren niet opgemerkt, 

 omdat ook de late kool dan zijn gevoelige periode te boven 

 is. Er vormen zich tot in den winter nieuwe spruiten aan 

 de winterharde soorten, en hierin vond ik de latere broedsels. 



Uit deze periodiciteit is een verschijnsel te verklaren, 

 dat men op vele plaatsen ziet/en dat geïllustreerd wordt door 

 het volgende voorbeeld. Op een akker te St. Pancras, die 

 tusschen den 7 den en 15 den Juli beplant was met gele bewaar- 

 kool, werden alle planten ziek; op een andere, daar vlak 

 naast, die in 't begin van Augustus met dezelfde soort beplant 

 werd, eischte de ziekte geen enkel offer. Uit het voor- 

 gaande is ook te verklaren, dat vooral de late soorten, die na 

 den winter op den vollen grond gezaaid worden, mislukken. 

 Hun teêre harten zijn nog niet door een groot aantal 

 kropbladeren beschermd in den tijd, dat de galmugjes er een 



