— 31 — 



einde vooi* een derde gedeelte bezet met vroege aardappelen, 

 welk gedeelte naar het Noorden en Westen door riethekken 

 beschut was. Ten Westen daarvan werd bloemkool geteeld, 

 en gele kool als navrucht. De rijen het dichst bij de riet- 

 hekken werden het meest door de ziekte aangetast. Onge- 

 veer 20 rijen bloemkool werden ziek en rotten geheel weg, 

 terwijl van het nagewas ook zoo goed als niets terecht kwam. 

 Ook van late bloemkool, als nagewas na de aardappelen aan 

 de Oostzijde van het hek geplant, werden tien rijen langs het 

 hek dra ai hartig. 



Wat betreft de bestrijding van de » draaihartigheid » , 

 om die op rationeele wijze door te voeren, zou er eigenlijk 

 eerst moeten worden onderzocht, of er wildgroeiende 

 Crucifeeren zijn, die een bron van besmetting voor de kool- 

 planten kunnen zijn. Ik heb wel hier en daar wild- 

 groeiende en verwilderde Brassicaen Sinapissoovten onder- 

 zocht, verder exemplaren van het herderstaschje, dat op 

 ruigten aan de kanten van het weiland, en van de pinkster- 

 bloem die als onkruid daarin groeit, maar het gelukte mij 

 niet, door dit zeer onvolledig onderzoek galmugmaden of ver ■ 

 schijnselen, die aan draaihartigheid verwant zijn, te vinden. 



Hoe dit zij, de gecultiveerde Crucifeeren prasdominee- 

 ren zoozeer, dat, ware dit middel uitvoerbaar, van alge- 

 heele staking van de koolcultuur gedurende een zomer, een 

 zeer afdoend resultaat voor de volgende jaren zou mogen 

 verwacht worden. 



Men zou de vroegste soorten, die in den zomer klaar 

 komen, kunnen aanhouden ; die toch geven weinig gele- 

 genheid tot uitbreiding aan den galmug. Voor kleine 

 stukken land kan men op een dergelijken maatregel geen pijl 

 trekken, daar wij met een vliegend insect te doen hebben, 

 dat eenvoudig zijn voedsel wat verder op zou gaan zoeken, 

 wanneer het dat niet vindt op het land waar het zich 



