— 64 — 



schroef onze correspondent, « dat deze dieren zuigen of bijten 

 aan de vruchten der bessen, tot dat zij afvallen; en ook meen 

 ik, dat zij steken in de bloemsteeUjos der aardbeziën, zoodat 

 deze slap neerhangen en verdrogen, waardoor de oogst gedeel- 

 telijk mislukt... Zij komen ook voor op aardapppelen en 

 jong plantsoen van appelen in kweekerijen. Ik heb enkele 

 boonenteelers uit Sappemeer gesproken, die meenden dat dit 

 diertje de bloem der pronkboonen vernielt » 



Later schreef hij : « De opbrengst der roode bessen 

 bedroeg verleden jaar circa 1400 kilo en der aardbezie Jucun- 

 da 1200 kilo. Over dit jaar hebben de roode bessen gele- 

 verd 425 kilo en de aardbeziën 350 kilo. De stand der 

 bedoelde planten tijdens den bloei beloofde een even hooge op- 

 brengst als het vorige jaar ». Verdei' deelt hij mede dat hij 

 alleen aan de toegezonden wants de verminderde opbrengst toe- 

 schrijft, en dat hij ter bestrijding van dit insekt nogal goede 

 resultaten meent gekregen te hebben door de planten te 

 bestuiven met thomasphosphaatmeel (zie ook blz. 55 van 

 dit verslag). — 



Een soortgelijke beschadiging aan appelbladeren ontving 

 ik uit Veendam tot onderzoek. Men zag gaatjes in het blad, en 

 om de plaats waar de steek was toegebracht, een bruine vlek. 

 Op plaatsen, waai' de steken zeer talrijk waren, was het blad 

 ineengeschrompeld, en jonge bladeren, op deze wijze bescha- 

 digd, hadden zich niet verder kunnen ontwikkelen. Hierbij 

 werden als schuldigen gestuurd eenige exemplaren van dezelfde 

 wants. In het schrijven, dat de zending uit Veendam 



zelde, trokken nog twee mededeelingen mijne aandacht, 

 ten eerste : dat de plaag vooral voorkwam waar de appelboomen 

 door eene elzenhaag waren omgeven, en ten tweede, dat in 

 1905 de beschadiging eerst in den voorzomer in het jonge 

 groen werd waargenomen, om zich Later nog eens in het 

 St-Jans-lot ie herhalen. 



