— 66 — 



jaren bekend te zijn. » Ik hoop in een afzonderlijk artikel 

 uitvoeriger de hier bedoelde wants te behandelen. 



Sc/tizoneura lanigera Hausmann, de bloedluis, doet 

 steeds veel van zich spreken. In 1906 kwamen klachten 

 over dit insekt in vooral uit Limburg, verder uit Amsterdam, 

 Schiedam, Olst, Deventer, de Bilt, Zalt Bommel. In Limburg 

 (Blitterswijk en Oeffelt en naburige plaatsen) had de heer 

 Quanjer, bij een persoonlijk bezoek, gelegenheid zich te over- 

 tuigen van het veelvuldig optreden van dit insekt. De Heer 

 P. J. Nelissen te Oeffelt, schreef ons : « Er is haast geen 

 denkbeeld van te geven hoe vreeselijk en algemeen dezen 

 zomer de bloedluis zich heeft uitgebreid. Ik zag ze zonder 

 uitzondering overal waar ik kwam, in de kweekerijen in 

 Limburg en N. Brabant. Op vele plaatsen zagen de boomen 

 totaal wit van de luis ». — Uit Lisse werd mij geschreven : 

 « Een ontegenzeggelijk feit is het, dat in het jaar 1906 alge- 

 meen in vruchtboomkweekerijen de bloedluis is toegenomen. 

 Tuinen, die vroeger geheel vrij waren, zijn er danig mede 

 besmet, en op plaatsen waar zij reeds was, is zij verschrikke- 

 lijk opgetreden. Middelen er tegen, ze worden bij de vleet 

 aanbevolen, doch helaas, al het verdelgen heeft niet veel 

 resultaat gehad, de besmette plaatsen hebben zich steeds uit- 

 gebreid. 



In den jaargang 1900 van dit Tijdschrift, blz. 187, 

 . ordt eene, naar het schijnt, vrij afdoende methode ter bestrij- 

 ding van dit insekt beschreven, althans waar het voorkomt 

 op boomen, die in kweekerijen uit den grond genomen zijn, 

 om ze te verzenden. 



I)<- dopluissoort Lecanium Corni BcJié (5 mM. groot, 

 bijna bolvormig, bruin, met fijne wratjes) komt voor aan 

 piTuboornen, k ruisbessen en aalbessen. In 1906 was deze 



