— 79 — 



Daaruit en uit het voorkomen van een mycelium in het 

 inwendige kon men zien, dat aanvankelijk de peer geheel 

 normaal was geweest en dat eene zwam in het inwendige 

 ervan gewoekerd had, sommige bestanddeelen van de vrucht 

 geheel verterend. Het door de zwam uitgezogen deel heeft 

 neiging tot inkrimping gehad ; en de spanning tusschen 

 gezonde en het zieke gedeelte van het vruchtvleesch is ten 

 slotte zóó sterk geworden.dat op de grens van beiden eene 

 splijting is ontstaan, zoodat de peer bijna volledig in twee 

 deelen is gesplitst : een buitenst normaal deel en een bin- 

 nenst gedeelte vol zwamdraden. Mej. T. Tammes beschrijft (zie 

 Verslag van de Gewone Vergadering der Wis- en Natuur- 

 kundige Afdeeling van de Kon. Akad. van Wetensch. te 

 Amsterdam van 30 Dec. 1899) een dergelijk verschijnsel bij 

 een' appel. Hier had de zwam den appel geheel in twee 

 deelen gesplitst, waarvan het eene het andere omhulde. Bij 

 gebrek aan fructificatieorganen kon de zwam, die in de peer 

 voorkwam, evenmin als die van den door Mej. Tammes 

 beschreven appel, gedetermineerd worden. 



Vlasbrand trad wederom op vele plaatsen op. 



Uit St-Anna Parochie ontvingen wij door deze ziekte 

 aangetast vlas. Het was afkomstig van een akker, die in 

 het jaar 1900 gezond vlas had gedragen, en de ziekte ver- 

 toonde zich vooral aan de einden van 't land en langs 

 greppels. Meer in 't midden zag men slechts zieke plekken. 

 « Het is net », schreef men ons, « of iemand over het land 

 geloopen heeft, en vergiftigde voetstappen heeft achterge- 

 laten. Op het land daarnaast, dat in meer dan 30 jaar geen 

 vlas gedragen heeft, is geen brand te bespeuren » . — Van 

 vele andere plaatsen werd ons brandig vlas toegestuurd, o. a. 

 door den Rijkslandbouwleeraar voor W. N. Brabant en den 

 Bommelerwaard zonder opgaaf van vindplaats, maar met 



