— 92 | 



waarvan het mycelium reeds in de nog groene schubben 

 leefde, zonder deze te beschadigen, maar wél met dit gevolg 

 dat de vorming van zaden aan den binnenkant der schubben 

 geheel of ten deele achterwege blijft. 



Tot voor kort kende men nog niet de bij de bedoelde 

 Aecidiums behoorende teleutosporen voortbrengende roest- 

 zwam. In de « Xaturwissenschaftliche Zeitschrift für 

 Land- und Forstwirtschaft », Jaargang 111 (1905), bl.44 komt 

 een opstel voor van Prof. von Tubeuf te München. Het 

 bleek hem dat de door een' naar verhouding zeer dikken 

 wand omgeven Aecidiën op de schubben der sparrekegels als 

 zoodanig overwinteren, en dat de sporen eerst in 't midden 

 van Mei verstuiven, nadat de afgevallen kegels eerst bere- 

 gend zijn en vervolgens aan de hoogere voorjaarstempera- 

 tuur zijn blootgesteld. De aldus losgeraakte aecidiosporen 

 zijn dan in staat te kiemen, en wanneer zij op de bladeren 

 van Prunus padus (trosvogelkers) of op die van Prunus 

 virginiana of Prunus serotina zijn overgebracht, dringt de 

 kieradraad in het blad in en veroorzaakt daar eene roest- 

 ziekte, waarbij eerst de witte uredosporenhoopjes en later 

 de donkere teleutosporenhoopjes van Pucciniastrum Padi 

 te voorschijn komen. 



Het gelukte von Tubeuf, met de teleutosporen van 

 deze zwam niet alleen de kegels, maar ook de jonge scheuten 

 van de fijne spar te besmetten, en op beiden de aecidiën- 

 vorming in 't leven te roepen. In de natuur is de besmet- 

 ting van de jonge scheuten en de aecidiënvorming daarop 

 nog niet waargenomen; maar von Tubeuf meent, dat in vele 

 gevallen het afsterven van jonge scheuten der fijne spar bij 

 Daderonderzoek zal blijken, door de bedoelde roestzwam te 

 worden veroorzaakt. Dezelfde onderzoeker wijst er nog 

 op, dat afgevallen roestige sparrekegels juist in zulke 

 sparrebosschen voorkomen, waar veel trosvogelkers groeit. 



