— 102 — 



in kleinere of grootere partijen zoo diep mogelijk aan den 

 stengel legt, en dat de eieren in ongeveer tien dagen uit- 

 komen. De larven boren zich onder in den stengel in, en 

 maken gangen, dicht onder de oppervlakte van stengelbasis 

 en wortel. Zij leven gezellig bijeen. De plaatsen, waar 

 zij zich ophouden, gaan weldra in rotting over en jonge 

 koolplanten verraden door matte lood kleur en verwelking 

 der bladeren, den in den wortel levenden vijand. De vol- 

 wassen larven veranderen in roodbruine poppen, in hun gang 

 of in den grond. Daar acht weken voorde ontwikkeling 

 van ei tot volwassen insect noodig zijn, komen minstens drie 

 generaties per jaar voor. 



Veel meer bijzonderheden omtrent de levenswijze van 

 het insect geeft Slingerland. Hij vermeldt, dat de vliegen 

 in 1894, opLong Island, einde April en begin Mei verschenen. 

 De wijfjes loopen eenigen tijd over den grond, om een barst 

 in de aarde te vinden en de eieren zoo dicht mogelijk bij den 

 koolstam te kunnen leggen. Zoo zij geen barst in den grond 

 vinden, kruipen zij zoo dicht mogelijk bij liet koolstammetje 

 en schuiven de eieren met de legbuis naar beneden. Er 

 worden meestal één tot twintig eieren aan één plant gelegd. 

 Maar ook is vvaargenomen, dat er wel 300 larven in één 

 enkele koolplant aan het werk waren, liet normale aantal 

 eieren, dooreen wijfje voortgebracht, bepaalde Slingerland 

 op 55. Wanneer er slechts weinig (10-20) eieren aan één 

 plant gelegd worden, zooals ik dat waarnam aan den 

 Langendijk, bewegen zich do wijfjes dus van de eene plant 

 naar de andere. Voor een grool aantal moeten meerdere 

 vliegen aan één plant bun bijdrage leveren. 



Slingerland is de eenige schrijver, die een afbeelding 

 van de eieren geeft. Op do terreinen van het Instituut voor 

 Phytopathologie te Wageningen vond ik de langwerpige 

 eitjes ton getale van 3 tot 29 op den stengelbasis in de laatste 



