— 106 — 



vermeld, dat de kevers op de eerste warme lentedagen de 

 kruisbloemige planten, in den stengel of wortel waarvan zij 

 overwinterd hebben, verlaten, en dat de bevruchting dan 

 plaats vindt ; dat de wijfjes vervolgens hare eieren, bij één 

 of zeer weinige tegelijk, leggen in de bladoksels of in den 

 stengel zelf, waarvan zij voor dit doel de opperhuid aanboren. 

 De na acht tot twaalf dagen uit het ei komende larven leven 

 borend in den stengel, die door hen wordt uitgevreten en 

 met kruimelige faeces gevuld. In Juli zijn de meeste in de 

 holten verpopt, in welken toestand zij 14 dagen verblijven. 

 Somtijds blijft de kever in zijn holte; meermalen echter komt 

 hij te voorschijn, om tegen den winter weg te kruipen. 



Dit laatste is in de Noord-Hollandsche kool in 1905 ook 

 zeker liet geval geweest, daar ik de kevers nooit in de uit- 

 geholde stronken aantrof. Tot Juli vond ik de larven erin; 

 sedert had ik een paar weken geen gelegenheid de velden te 

 bezoeken, en in de tweede helft van Juli waren de gangen 

 overal leeg. In Noord-Holland noemt men deze larve « kop- 

 maadjer », in tegenstelling met de « maadjer », de larve van 

 Anihorniiia, die zich niet in den « kop », maar aan het onder- 

 eind van de plant inboort. 



Mimi kan de, door den hoorsnuittor aangetaste planten, 

 op 't gevoel kennen, /ij voelen hol aan en laten zich ineen- 

 knijpen. Zijn zij erg aangetast, dan bezwijken zij, ook zonder 

 bijkomstigen kanker, vooral als het droog weer is. Deze 

 vreterij kwam in 11)00, en komt in de meeste jaren zeer veel 

 voor. Als anatomische bijzonderheid mag hier vernield 

 worden, dat zich op de grens van mergverbinding en cani- 

 liiiim adventiefwortels kunnen vormen, die naar binnen 

 groeien (zie fig. 40), maar die overigens van gelijken bouw 

 zijn als de gewone worteltakken. 



Phytomyza ruficornis ZEtt. (gedetermineerd door de 



