— 109 — 



kiemen gelegd; zaad werd gezaaid in sterk geïnfecteerden 

 grond: in beide gevallen kwamen ergezonde planten uit voort. 



Belangrijke resultaten hadden de experimenten, uitge- 

 voerd met planten, die gereed waren om van de zaaibedden 

 naar hun definitieve standplaats te worden overgebracht. 

 In 1905 werden deze proeven genomen in den tuin van 

 het Phytopathologisch Laboratorium » Willie Commelin 

 Scholten » te Amsterdam, in 1906 op een proefveld te 

 Wageningen. Ik zal hier niet van alle proeven verslag 

 uitbrengen, maar alleen de laatste en belangrijkste bespreken, 

 daar door deze de bij vroegere proeven gewonnen resultaten 

 bevestigd zijn. 



Wat die eerste resultaten betreft, zij hier meegedeeld, 

 dat evenmin als bij gave, groeikrachtige planten, de infectie 

 gelukte bij planten, die slechts oppervlakkig gewond waren; 

 maar wel gelukte zij bij planten, die na de infectie toevalli- 

 gerwijze door koolvlieglarven werden aangevreten. Hierbij 

 worden wonden gemaakt zóó diep, dat de plant in een toe- 

 stand van neergedrukte levensenergie geraakt, in welke zij 

 vatbaar is voor aantasting door de kankerzwam, evenals rijpe 

 kooien daarvoor vatbaar zijn. De laatste proeven waren 

 er dus op gericht om de planten voor toevallige vreterij van 

 Anthomyia te beveiligen; er werd een middel toegepast, dat 

 zulke toevalligheden buitensloot en dat het mogelijk maakte bij 

 een bepaald aantal van te voren aangewezen planten, maar 

 dan ook bij deze alleen, zulke diepe wonden aan te brengen 

 als voor de tijdelijke opheffing van het weerstandsvermogen 

 noodig zouden zijn. Dit middel bestond daarin dat om het 

 koolstammetje een kraag werd aangebracht, bestaande uit 

 een stukje stevig carton van het op de volgende bladzijde 

 geteekend model. De lijnen, die van het middelpunt van 

 den regelmatigen zeshoek uitgaan, stellen insnijdingen voor. 

 Als de kraag goed is aangelegd, kan de kool vlieg haar eieren 



