— 115 — 



mij genomen; het gelukte ons niet er Phoma oleracea op 

 aan te toonen. 



De kankerzwam blijft als mycelium in uitdrogende 

 kankerstronken leven Ik heb reinculturen bij de tempe- 

 ratuur van de buitenlucht, van af begin Augustus 1905, 

 laten indrogen. In Juni 1906 was het mycelium nog in 

 leven en virulent voor « rijpe » kool. De vruchtlichamen 

 trof ik tot midden in den winter aan op koolstronken aan 

 den Langendijk. 



Phoma oleracea vond ik op door maden aangetaste 

 kool in Tiel en in Maastricht, terwijl zij op dito stronken in 

 Wageningen, Friesland en Groningen niet werd gevonden. 

 Allescher geeft op, dat Phoma oleracea op drogo stengels 

 van Brassica oleracea en van andere Crucifeeren in 

 Duitschland, Oostenrijk, Zwitserland en Frankrijk leeft. 

 Alleen Delacroix, Prillieux en Ritze.ma Bos hadden haar 

 op levende planten gevonden. 



Ten slotte de vraag : in hoeverre is Phoma oleracea 

 pathogeen voor andere gewassen. Allescher zegt, dat zij 

 ook op andere verdroogde Crucifeeren voorkomt Voor 

 proefnemingen kon ik met levende reserveorganen en 

 vruchten van verschillende gewassen volstaan, omdat de 

 zwam verwacht kon worden alleen zulke rustende organen 

 aan te tasten. Steriel uitgesneden stukken van koolrapen, 

 mierikswortel, bieten, penen, aardappels, selderij knollen, 

 uien en appels werden in Petri- schalen met de zwam 

 bedeeld. Na driemaal 24 uur was de fungus alleen in de 

 stukken koolraap en mierikswortel onder sterke zwartkleu- 

 ring een eindweegs binnengedrongen, op dezelfde wijze als 

 zij door de snijvlakte van bewaarkool binnendringt. Eenige 

 dagen later was ook bij de niet-Crucifeeren eenige inwerking 



