— 117 — 



aan de stambasis ot' in de wortels, of aan de aanwezigheid 

 van eieren en larven van den boorsnuittor in de bladoksels 

 of in den stengel. Ook de kankerzwam kan natuurlijk van 

 de banen naar de velden worden overgebracht, om daar 

 binnen te treden in de verwondingen, die bij het uitplanten 

 zijn aangebracht; de toestand van slapte, waarin de planten 

 na het overbrengen verkeeren, levert aan de zwam de voor 

 haar gunstige gelegenheid om van de saprophytische tot de 

 parasitaire levenswijze over te gaan 



In de luwte der huizen vinden de genoemde insecten 

 betere voorwaarden voor hun ontwikkeling dan in het vrije 

 veld; hoornen toch, die eenige beschutting geven, komen in 

 het Noord-Hollandsche kooldistrict, behalve dicht bij de 

 huizen, niet voor. « Verbouw », — zoo zegt de Heer 

 Schipper dan ook in den vijfden jaargang van dit tijdschrift 

 (blz. 11) — « verbouw de kooien in het open veld, ver van 

 huizen, schuren, schuttingen, boomen, enz. ». Wel heeft 

 hij hier voorkoming van de vreterij van koolrupsen op 't oog, 

 maar tegen de koolvlieg en den boorsnuittor kan men het- 

 zelfde aanbevelen, niet alleen om de beschutting, die de 

 insecten er vinden, maar ook omdat in de nabijheid der 

 huizen de koolafval zich ophoopt. De koolparasieten 

 kunnen zich daar rustig verder ontwikkelen. 



Lang uitgegroeide planten, zooals zij op de beschutte 

 en zwaar bemeste banen voorkomen, zijn niet te prefereeren; 

 hun opperhuid is dunner en minder bestand tegen aantas- 

 ting door parasieten, dan die van korte, gedrongen planten, 

 welke weer en wind hebben getrotseerd Ook herstellen 

 de laatste zich vlugger van de gevolgen der verplanting. 



Vele praktici zijn het er over eens, dat de planten niet 

 te lang op de banen moeten blijven staan, en wanneer op 

 die banen de verschillende schadelijke organismen, die de 

 kool bedreigen, aanwezig zijn, is die uitspraak zeer ver- 



