— 120 — 



kooien voor het overwinteren geschikt, die een zoo groot 

 mogelijk aantal hoofdnerven aan de onderzijde vertoonen en 

 die door een zoo klein mogelijk aantal sluitbladeren, dus 

 door niet meer dan twee, zijn omgeven. Zij moeten goed 

 vast zijn, maar niet al te hard, want dan zijn zij zeer vatbaar 

 voor barsten. — Het is nu juist in vele van deze veredelde 

 rassen, dat het vallen het sterkst optreedt. Vooral Oud- 

 karspel en Noord-Scharwoude, waar men zich op het kwee- 

 ken van deze rassen toelegt, en het langst toegelegd heeft, 

 zijn het eerst door de ziekte bezocht. Voor de zaad winning 

 zoekt men bij het inspecteeren op de bewaarplaatsen uit de 

 afgesneden kooien de beste uit en zet ze op vochtigen grond. 

 Men kan op deze wijze zijn keuze beter vaststellen, dan 

 wanneer men daartoe niet afgesneden kooien neemt. Maar 

 de afgesnedene brengen minder en zwakker bloemtakken 

 voort, dan de niet afgesnedene, en de vastheid, die voor de 

 kool een deugd was, is voor het zaad winnen een nadeelige 

 eigenschap, want slechts de zwakkere zijknoppen loopen 

 uit en brengen zaad voort. Hieraan schrijven velen het 

 toe, dat de zeer veredelde soorten het meest vatbaar zijn 

 voor de ziekte. 



Duidelijke voorbeelden van de vatbaarheid van bepaalde 

 rassen werden in 1905 te St-Pancras in reuzenbloemkool 

 opgemerkt Uit Italië had men zes soorten reuzenbloem- 

 koolzaad voor proefnemingen ontvangen. Het werd uit- 

 gezaaid op land, dat tot nog toe vrij was geweest van vallers. 

 Van de kiemplanten werden door zes verschillende boeren 

 25 tot 50 stuks van elke soort geplant. Vier soorten 

 werden bij al deze boeren « vallers », maar twee soorten 

 bleven bij allen gezond. 



Ik ben tol de overtuiging gekomen, dat die vatbare 



in tegen alle schadelijke invloeden weinig weerstand 



hebben ; het zijn zwakke rassen. Ook tegen aantasting van 



