— 129 — 



planten kwijnen, en toen ik daarop alle planten van het 

 proefveld opnam en onderzocht, bleek, dat er geen enkele 

 van de 96 exemplaren geheel vrij was van maden. Toch 

 waren zij bij de niet bestrooide planten veel minder talrijk, 

 dan bij de wel bestrooide. 



Bij de met rijkssubsidie aan den Langendijk genomen 

 proeven van het Instituut voor Phytopathologie (zie blz. 33 

 van dit tijdschrift) is het kalkstrooien in 't groot beproefd 

 en van den uitslag van deze proeven is, ten tijde dat 

 dit opstel wordt afgedrukt, zooveel bekend, dat wij geen 

 vertrouwen meer hebben in toepassing van dit middel in 

 den grooten koolbouw. Het ligt ook voor de hand, dat 

 een behandeling, die eenige resultaten geeft, wanneer wij 

 haar opeen klein proefveld in onze onmiddelijke nabijheid 

 met alle accuratesse doorvoeren, niet altijd voldoen zal in 

 't groot, waar veel vlugger en ruwer gewerkt moet worden. 

 In de volgende jaren zal door voortgezette proeven aan den 

 Langendijk naar betere middelen worden gezocht 



Algemeene aanbeveling verdient het natuurlijk, dat 

 men de banen en velden zoo dikwijls mogelijk inspecteert; 

 men vergete daarbij de voor latere planting aangehouden 

 banen niet. Alle uitgepote planten, aan welke men de 

 maden van de koolvlieg vindt, of die inwendig hol zijn, 

 en alle dito waardelooze baanplanten, werpe men in de 

 sloot, hierbij lettend op eventueel in den grond achterge- 

 bleven maden en poppen. Voorts moet de koolafval en 

 het veegsel der koolschuren in de slooten geworpen worden. 

 Verbranden is wel is waar het zekerste middel om de 

 koolvijanden, die zich in de zieke planten bevinden, te 

 dooden, maar opruiming van deze materie door het vuur is, 

 naar men zegt, onuitvoerbaar (zie blz. llh). Dat later met het 

 slik de gedeeltelijk verteerde koolresten weer op het veld 

 worden gebracht, is mogelijk, maar het is met dit slik evenals 



9 



