— 137 — 



het mijne vaste overtuiging, dat de Peronospora vüicola, die 

 groote plaag van alle wijnverbouwende landen van Europa, 

 niet uit Europa weggebleven zou zijn, wanneer men indertijd 

 (omstreeks 1878) door eene wet den invoer van wijnstokken 

 uit Amerika in de Europeesche landen had verboden. 



Men vergete verder niet, dat soms een of ander insekt of 

 de eene of andere plantenziekte juist in het land van oorsprong 

 niet erg schadelijk is, terwijl het daarentegen in de landen, 

 waar het wordt geïmporteerd, veel meer schade teweeg- 

 brengt. Zoo is het met de druifluis {Phylloxera vastatrix) , 

 die in haar vaderland Amerika den wijnstok niet belangrijk be- 

 schadigt, terwijl zij de schrik geworden is van dewijnbouwende 

 streken van Europa. Omgekeerd behoort in Europa de plak- 

 ker (Liparis dispar) niet tot de zeer schadelijke insekten, 

 terwijl hij in de Noord-Oostelijke Staten van de United States 

 buitengewoon veel kwaad doet. 



Het is hier niet de plaats om na te gaan, waaraan deze 

 en dergelijke feiten zijn toe te schrijven(l); ik wijs er slechts op, 

 om aan te toonen, dat men in gevallen als de bovengenoemde, 

 er niet toe komt, zich door verbodsbepalingen op den invoer 

 te vrijwaren tegen den invoer der bedoelde vijanden. Het 

 kwam bij geene Regeering op, den invoer van Amerikaansche 

 wijnstokken te verbieden ter wille van de aanwezigheid van 

 de Phylloxera op de wortels, daar dit insekt in zijn vaderland 

 geen merkbaar kwaad deed; toch werd het, nadat het in 

 Europa was geïmporteerd, in de wijnverbouwende distrikten 

 van het oude werelddeel de vijand bij uitnemendheid 



Hoe dikwijls blijkt aan den anderen kant een vijand, dien 

 men graag door verbodsbepalingen op den invoer buiten de 

 grenzen had willen houden, als hij ergens eenmaal is geïmpor- 



(1) Zie echter mijn artikel in den 10 en jaargang van dit Tijd- 

 schrift over « De Natuurlijke vijanden der schadelijke dieren », bl. 9ö. 



