6 



die in 't algemeen bestemd zijn, eensdeels voor het vervoer van 

 het door de wortels opgenomen water met daarin opgeloste 

 voedingsstoffen, anderdeels voor het vervoer van de in de 

 bladeren met behulp van die stoffen en het koolzuur uit de 

 lucht gevormde bouw- en reservestoffen, zijn bekend onder den 

 naam vaatbundels. Bij een in de lengte doorgesneden aardappel- 

 knol ziet men deze vaatbundels, die in dien knol alleen de laatst- 

 genoemde functie vervullen, als een dun streepje, iets helderder 

 geel van kleur dan het vleesch, evenwijdig aan de schil op 

 ongeveer y^ a y^ c.M. diepte in het vleesch verloopen ; als de 

 snede is aangebracht juist door het naveleinde (het deel, waar- 

 mede de knol aan den uitlooper heeft vastgezeten), dan is te zien, 

 dat deze vaatbundels van het naveleinde uit rondom de geheele 

 knol loopen (zie fig. 8) ; men spreekt daarom van den „vaat- 

 bundelring". 



Over de oppervlakte van den knol verdeeld, maar in hoofdzaak 

 aan het topeinde, vindt men in verdiepingen de z.g. oogen, die 

 niets anders zijn dan knoppen, bestemd om het volgende jaar 

 uit te loopen. Ook deze oogen staan met den vaatbundelring in 

 directe verbinding. 



Daar een aardappelknol een levend plantendeel is, heeft deze 

 ook behoefte aan ademhaling, aan opname van zuurstof uit 

 de lucht dus, terwijl zij koolzuur en waterdamp moet kunnen 

 afgeven. Dit geschiedt door middel van openingen in de schil, 

 die overeenkomen met de openingen, die men duidelijk als over- 

 langsche (in enkele gevallen dwarsche) wratachtige spleetjes 

 op de takken en stengels van allerlei houtachtige planten kan 

 waarnemen; zij dragen evenals deze den naam van „lenticellen." 

 Door deze openingen dringt de lucht tot binnen in de knol, maar 

 schadelijke organismen en stof worden tegengehouden door een 

 los weefsel van afgestorven cellen, dat als filter dienst doet. 



In deze. Mededeeling worden uitsluitend, de ziekten van de 

 aardappelA;7io/^eii behandeld. Het is gewenscht, hiernaast steeds 

 Mededeeling No. O, hierboven reeds genoemd, te raadplegen 

 over de verschijnselen, die de ziekten in het loof veroorzaken. 



BESCHRIJVING DER ZIEKTEN. 



1. Rhizoctonia-ziekte (zie pi. I, fig. 1). De zwarte of bruine 

 korstjes op de knollen zijn platte kluwentjes van stijf in elkaar 

 gewikkelde bruine zwamdraden, van de zwam Rhizoctonia 

 solani\ deze z.g.n. sklerotiën zijn met den nagel van de schil 

 af te krabben, waarbij de schil er onder onbeschadigd blijkt 

 te zijn. Op zichzelf zijn de sklerotiën dus onschadelijk, maar na 



