het uitpoten der aardappelen gaan ook zij opleven; er groeit 

 dan een bruin zwamweefsel uit, dat de spruiten .van de in 

 bakken ter kieming gelegde aardappelen kan omspinnen en tot 

 afsterven brengen; op het veld kunnen alle ondergrondsche 

 deelen der aardappelplant door de zwam aangetast worden. De 

 verschijnselen die hierbij optreden, zijn nauwkeurig beschreven 

 in Mededeeling No. 6. 



Ter voorkoming van de ziekte moet men voor poters alleen 

 aardappelen kiezen, welke vrij zijn van sklerotiën. Als dit 

 onmogelijk is, of wanneer men geheel zeker wil gaan, kan men 

 de zwam dooden door de poters gedurende 1| uur te dompelen 

 in een i/^q o/q oplossing van sublimaat in water. (1 gram per Liter). 

 Men losse het sublimaat, dat in poedervorm of als pastilles van 

 1 (ook wel van |) gram bij apothekers en drogisten verkrijgbaar 

 is, niet in metalen, maar in glazen, houten of geëmailleerde 

 vaten in water op; een houten kuip komt hiervoor wegens zijn 

 grootte wel het eerst in aanmerking. De sublimaatoplossing 

 mag niet al te vaak, hoogstens 3 keer gebruikt worden, daar zij 

 in sterkte achteruitgaat. Zijn de aardappelen tevens sterk 

 schurftig (zie blz. 9), dan niet meer dan 2 keer. Daar ook aarde 

 de werkzaamheid van sublimaat sterk vermindert, moeten de 

 aardappels voor de behandeling goed schoongemaakt worden 

 in water. Voor 20 H.L. poters (dus voor 1 H.A. oppervlakte) 

 heeft men 300 gram sublimaat noodig. Men lost deze hoeveelheid 

 op in 5 L. warm water en voegt bij deze oplossing 295 L. water, 

 zoodat men 300 L. vloeistof verkrijgt. Hierin kan dan 3 maal 

 achtereen telkens 6 — 7 H.L. aardappelen ingedompeld worden. 

 De kosten aan sublimaat zullen bij normale prijzen i f 1. — 

 bedragen, op dit oogenblik zijn zij ongeveer het drievoudige. 

 Sublimaat is zeer sterk vergiftig wanneer het in de maag komt; 

 men houde het dus buiten het bereik van kinderen en huisdieren. 



De tijd, waarop de behandeling wordt uitgevoerd, doet niets 

 ter zake; men kan het dus zeer goed in de wintermaanden doen. 

 Alleen moet men er op letten, dat de oogen nog niet of zoo goed 

 als niet aan het uitloopen zijn; anders zou beschadiging van 

 de spruiten kunnen plaats hebben. 



Daar de zwam Rhizoctonia, evenals andere later te noemen 

 zwammen, in den grond kan overblijven, helpt de ontsmetting 

 van pootknollen natuurlijk niet tegen aantasting van uit de»^. 

 bodem. Zij is vooral op haar plaats, waar men op nieuw of onbe- 

 smet land gaat poten, zoodat besmetting van de planten en 

 knollen van de poters uit wordt voorkomen en tevens de grond 

 wordt gevrijwaard voor besmetting. Rationeele vrucht wisseling 

 is tegen deze, als tegen de de meeste nog te bespreken ziekten, 



