12 



0. Bladgroenvorming in de knollen. Indien knollen zoo dicht 

 bij de oppervlakte in den grond worden gevormd, dat een deel 

 van den knol boven den grond uitsteekt, krijgt dit gedeelte een 

 groene kleur. Zulke knollen zijn dus niet ziek. maar daarin is 

 onder den invloed van het zonlicht bladgroen (chlorophyl) ge- 

 vormd, dezelfde kleurstof, die in alle groene plantendeelen voor- 

 komt Zulke knollen zijn voor pootgoed evengoed al andere. 

 Als consumptieaardappel zijn de groene echter minderwaardig, 



10 Aardappelziekte, veroorzaakt door de zwam Phytophthora 

 infestans. (PI II, fig. 6). De verschijnselen van aantasting 

 door de ,, ziekte" zijn algemeen bekend; de schil vertoont 

 bruin- of blauwachtige vlekken, die door de wat ingezonken 

 sch'l heenschemeren. Bij doorsnijden blijkt een meestal niet zeer 

 diepgaande, bruine verkleuring aanwezig te zijn, te onderscheiden 

 van die, welke bij aaltjesaantasting (zie blz. 14) optreedt, 

 doordat bij deze laatste het bruine gedeelte meer korrelig is 

 geworden, terwijl het bij aardappelziekte vast is gebleven. Voor 

 nadere bijzonderheden over deze ziekte leze men de gratis bij de 

 Directie v. d. Landbouw te 's-Gravenhage verkrijgbare brochure: 

 „Het besproeien der aardappelen met Bordeauxsche pap." In 

 deze besproeing, die minstens tweemaal moet worden uitgevoerd, 

 heeft men een uitstekend middel tegen de aardappelziekte. 

 Hoewel de ziekte met de poters weer op het veld gebracht wordt, 

 is toch het uitbreken blijkbaar geheel afhankelijk van de weers- 

 gesteldheid in de maanden Juni, Juli en Augustus. Daar een ge- 

 was, dat ernstig aan aardappelziekte heeft geleden, een slechte 

 oogst oplevert, doet men goed daarvan om die reden geen 

 pootgoed te nemen. Er bestaat groot verschil in vatbaarheid, 

 zoowel van het loof als van de knollen, bij de verschillende soor- 

 ten; zoo is b.v. het loof van Zeeuwsche blauwe zeer vatbaar, 

 daarentegen de knol van de Eigenheimer. 



11. Kringerigheid, kranzigheid of vlekkerigheid. (Zie pi. II, fig. 

 7 en 8.) Van deze ziekte, hier en daar ook wel het „vuur" genoemd, 

 is de oorzaak nog niet bekend. De aangetaste aardappelen kunnen 

 van buiten geheel gaaf zijn, maar ook ziet men soms, door de 

 schil heenschemerend, strepen of kringen, op welke in hevige 

 gevallen de schil gebarsten kan zijn. In de wijzen, waarop de 

 ziekte zich kan voordoen, blijken ook bij doorsnede verschillen 

 te bestaan. Bij de meeste soorten ziet men bruine vlekjes en 

 streepjes van 1 — 6 m.M. grootte, blijkbaar zonder regelmaat in het 

 vleesch verspreid (fig. 8), Bij andere soorten, speciaal de Eigen- 

 heimer (fig. 7), ziet men naast vlekjes en strepen dik wij Is sterk ge- 



