bogcM bruine lijneu, vooral in de omgeving der vaatbundels. 

 De celwanden zijn op die ])laatsen vorkurkt, vandaar de bruine 

 kleur; overigens worden noch de celwanden, noch de zetmeel- 

 korrels vernietigd. Zoolang de oorzaak van deze ziekte onbekend 

 is, kunnen er ook geen maatregelen ter voorkoming of bestrijding 

 worden aan de hand gedaan. Zij schijnt niet met de poters over 

 te gaan. 



12. Zilverschurft. (PI. III, fig, 9) Deze ziekte, die veroorzaakt 

 wordt door de zwam Spondylocladium atrovirens (= Phellomyces 

 sclerotiophorus) , richt niet veel schade aan, terwijl de door haar 

 in het leven geroepen verschijnselen weinig in het oog vallen. 

 Zij komt daarom waarschijnlijk veel meer voor dan men wel 

 weet. De zwam leeft bijna steeds uitsluitend tusschen de kurk- 

 cellen van de schil, waardoor deze een weinig worden opgelicht; 

 in de daardoor ontstane ruimte dringt wat lucht, hetgeen tenge- 

 volge heeft, dat de knol op de aangetaste plaats een eenigszins 

 zilverachtig glanzend uiterlijk krijgt. Met een sterk vergrootglas 

 ziet men op die zilverachtige plekken zeer kleine zwarte puntjes; 

 dit zijn weer zulke kluwens van zwamdraden, als reeds bij 

 Rhizoctonia zijn beschreven; bij deze laatste zwam worden deze 

 z.g. sklerotiën echter veel grooter dan bij de zilverschurft, waar 

 zij met het bloote oog niet of moeilijk zichtbaar zijn. In sommige 

 gevallen, tot dusver nog slechts zeer enkele malen waargenomen 

 bij Roode Star, dringt de zwam dieper in het vleesch, tengevolge 

 waarvan ondiepe inzinkingen ontstaan, die hoekig van vorm en 

 scherp begrensd zijn. (Zie fig. 9). Deze vorm van de ziekte is 

 bij het rooien der aardappelen niet zichtbaar; eerst als de 

 knollen eenige maanden bewaard zijn, beginnen zich de inzin- 

 kingen te vertoonen. Uit poters, die op deze wijze waren aan- 

 getast, groeiden planten met volkomen gezond loof, die echter 

 knollen voortbrachten, welke, ofschoon zij bij het rooien oogen- 

 schijnlijk volkomen gezond waren, toch later aan dezelfde ziekte 

 bleken te lijden. 



Over het algemeen doet de ziekte weinig kwaad. Bestrijdings- 

 middelen zijn nog niet bekend; misschien zal de sublimaatbe- 

 handeling tegen den eerst beschreven, lichteren vorm dezer 

 ziekte succes hebben ; tegen den tweeden vorm bleek zij geene 

 resultaten op te leveren. 



13. Ringvuur in het loof of Verticillium-ziekte. Deze ziekte, 

 die bij'het loof gemakkelijk is vast te stellen, (zie Mededeeling no. 

 6) blijft zoo wel in de knollen als in den grond over. Bij onderzoek 

 blijken zwamdraden in de vaatbundels voor te komen, waar- 



