15 



knollen; meestal valt de vorming van knollen nog wel mede. 

 Echter zijn dan dikwijls de aaltjes door de stolonen in ae knollen 

 binnengedrongen (vandaar dat de ziekte meestal bij het nave! 

 pinde begint), zoodat men a'tijd kans loopt, van aaltieszieke 

 planten besmette knollen te oogsten. Daar veel bouwlanden in 

 ons land, vooral op de zandgronden in Limburg en 'n den Achter 

 hoek en op Goeree, sterk met stengelaaltjes, die ook in andere 

 gewassen voorkomen, besmet zijn. kan de ziekte ook bij gebruik 

 van volkomen aaltjesvrij pootgoed in het gewas optreden. Toch 

 komt zij ondanks het veelvuldig voorkomen van aaltjes, niet 

 heel veel voor, al wordt zij misschien vaak over het hoofd ge- 

 zien; zij doet althans niet heel veel schade. 



Daar besmette poters weer zieke planten opleveren en daar- 

 mede tevens de grond met aaltjes besmet wordt, neme men 

 geen poters van perceelen, waarop de ziekte voorkomt. Overigens 

 kan men tegen de kwaal niets anders doen dan rationeele vrucht- 

 wisseling toepassen. 



16. Bloedaardappelen. Het komt soms voor, dat aardappelen, 

 die van buiten niets bijzonders vertoonen, bij doorsnijden in het 

 vleesch over grootere of kleinere uitgestrektheid roode of helder- 

 paarse vlammen en strepen vertoonen Zulke ,, bloedaardap- 

 pelen" lijden niet aan een of andere besmettelijke ziekte; de 

 roode kleur is een gevolg van de vorming van rood celsap in 

 volkomen gezonde cellen Over de omstandigheden, die op het 

 optreden van dit verschijnsel invloed hebben, is niets bekend; 

 de neiging tot het vormen van rood celsap schijnt erfelijk te 

 zijn. Er komt zelfs een aardappelsoort voor, waarvan het vleesch 

 geheel donkerpaars is gekleurd. Daar inwendig roodgekleurde 

 aardappelen voor de consumptie minder gewenscht worden, doet 

 men goed, de knollen niet uit te poten, wanneer men het ver- 

 schijnsel er bij waarneemt. Sterk rood gekleurde knollen komen 

 echter weing voor. 



17. Holheid. Bij sommige aardappelen, die een aanmerkelijke 

 grootte bereiken, zooals verschillende soorten fabrieksaardappe- 

 len, maar soms ook wel bij aardappelen .van normale grootte, 

 komt het af en toe voor, dat zich in het midden een onregelmatig 

 gevormde holte bevindt, die vaak niet, soms wel met de buiten- 

 wereld door een barst of spleet in verbinding staat. In liet 

 laatste geval zijn door die opening meestal rottingsorganismen, 

 vooral bakterien, binnengedrongen, waardoor de knol inwendig 

 aan het rotten is geraakt. Staat de holte niet met de buiten- 

 lucht in verbinding, dan is van rotting geen sprake; men heeft 



