hier dan ook niet met en eigenlijke ziekte te doen. Het hol worden 

 is waarschijnlijk een gevolg van onregelmatige spanning in het 

 weefsel tijdens den gi-oei, die h.v. veroorzaakt kan worden door 

 afwisselende groote droogte en vochtigheid. Vooral op hooge 

 gronden kunnen onder die omstandigheden vele aardappelen 

 hol zijn. In 't bijzonder Roode 8tar is in dat opzicht nog al vat- 

 baar. Jndien geen rotting optreedt, heeft het verschijnsel niet 

 veel te beduiden; is er wel rotting aanwezig, dan zijn de aardap- 

 pelen zeer minderwaardig. 



18. Vreterij. De aardappelknollen kunnen in den grond door 

 allerlei dieren worden aangevreten. Vrij veel komt voor de vreterij 

 door de alom bekende ritnaalden of koperworme7i, de larven van 

 kniptorren, en door de minder bekende millioenpooten of oprol- 

 lers. De eersten vreten veelal gaten in de aardappels, ia niet 

 zelden vreten zij zichzelven geheel in de knollen in. De vreterij 

 der millioenpooten (wormvormige, dunne dieren, 2 — 3 c.M. lang, 

 met een zeer groot aantal pooten,) is meestal oppervlakkiger; 

 toch vreten ook zij zich dikwijls in de aardappel in. Gewoonlijk 

 hebben de door deze dieren veroorzaakte wonden een scherpen 

 rand, terwijl men er natuurlijk dikwijls de daders bij of in vindt. 

 De oppervlakkige vreterij van millioenpooten kan nog wel 

 eens verward worden met ernstige aantasting door gewone 

 schurft, maar bij deze ziekte zijn de grenzen der zieke plekken 

 meestal minder scherp. 



Het behoeft niet uiteengezet te worden, dat deze plaag niet 

 met de poters wordt overgebracht: de daders huizen in den grond. 

 Afdoende maatregelen, die ook in het groot uitvoerbaar zijn, 

 zijn tegen deze plagen niet bekend. 



19. Poederschurft. (PI. III, fig. 13). Bij deze veel minder dan 

 de gewone schurft verspreide ziekte vormen zich in het eerste 

 begin van de aantasting kleine blaasjes, die spoedig openspringen 

 warbij de huid aan de randen van de pok als een vliezig, over- 

 eind staand randje achterblijft; de pok is gevuld met een bruin 

 poeder, dat bestaat uit losgeraakte, verkurkte cellen, waartus- 

 schen men bij mikroskopisch onderzoek voortplantingsorganen 

 van de slijmzwam Spongospora subterranea, de oorzaak der 

 ziekte, vindt. Deze zwam leeft in den grond en tast van daaruit 

 de knollen aan. De ziekte komt in ons land in hoofdzaak in de 

 Veenkoloniën voor, waar zij vaak met de „gewone" schurft- 

 ziekte verward wordt. Schade van beteekenis doet zij niet; 

 buiten de Veenkoloniën schijnt zij zeer weinig voor te komen en 

 geheel zonder beteekenis te zijn. 



