29 



De jonge rups heeft een kleinen, bruingelen kop en een licht- 

 groen lichaam met eene duidelijke, witte overlangsche streep 

 over 't midden van den rug; aan weerskanten, langs den beneden- 

 rand van de rugzijde, eene iets breedere oranjegele : streep; en 

 aan weerskanten, tusschen de witte rugstreep en de gele strepen, 

 nog twee zeer smalle lichte overlangsche strepen: in 't geheel 

 zijn er dus zeven overlangsche strepen. — Gedurende de eerste 

 jeugd hebben de rupsen het vermogen om draden te spinnen; 

 later verliezen zij dit vermogen. 



De volwassen rups (PI. IV, fig. 6, 7) bereikt eene lengte van 

 3 tot 4 C.M.; zij is veel bonter dan de jonge rupsen. De kop is 

 groot, glimmend geel met eene roode, netachtige teekening, zoo- 

 dat dit lichaamsdeel bij oppervlakkige beschouwing rood lijkt. 

 Men treft nog dezelfde overlangsche strepen aan als bij de jonge 

 rups. De gele overlangsche streep, die zich bij de jonge rups aan 

 elke zijde bevindt, wordt vaak tot eene witte overlangsche 

 streep met een oranjerooden buitenrand. 



Vóór iedere vervelling worden de gestreepte dennenrupsen 

 donkerder, op sommige plekken van het lichaam bijkans zwart; 

 met name is dat met den kop het geval. Kort na de vervelling 

 zijn zij veel lichter groen gekleurd. 



Wanneer men eene rups aanraakt, scheidt zij een geel- of 

 groenachtig vocht af. 



Van de volwassen rupsen gaan er 1400 tot 1500 in een Liter. — 

 De uitwerpselen der rupsen zijn langwerpig en dun en bestaan 

 uit drie aan elkaar aaneengehechte stukjes. 



Pop. (PI. IV fig. 8.) De pop is glimmend bruin, 18 m.M. lang 

 of iets korter. Zij ligt in den grond of in het strooisel, niet door 

 een cocon bedekt. Aan het achtereinde twee dorentjes. Op de 

 rugzijde van het 4e lid bevindt zich een overdwars liggend groef - 

 je, door een donker gekleurd walletje omgeven. 



Vohvassen uil (Imago). Grootste afmetingen van het wijfje 

 (PI. IV, fig. 2) : lengte 14 m.M., vlucht 37 m.M. Het mannetje 

 (PI. IV, fig. 1) is gewoonlijk iets kleiner dan 't wijfje. De lang- 

 werpige voorvleugels hebben eene geel-roodachtig grijze grond- 

 kleur. Twee lichte zigzaglijnen loopen op eenigen afstand van 

 elkaar langs den buitenrand. Verder eenige witachtige vlekjes, 

 die aan de voorvleugels een bont, gevlekt voorkomen geven. Ove- 

 rigens is de teekening zoowel als de kleur 'dezer vleugels bij ver- 

 schillende individu's nogal verschillend. Er zijn ook exemplaren, 

 die vrijwel grijs zijn en weinig rood meer bevatten. De met wollige 

 haren bekleede kop en het borststuk hebben de grondkleur der 

 voorvleugels, terwijl het achterlijf en de achtervleugels bruin- 

 achtig grijs zijn. De achtervleugels hebben wit franje. De sprieten 



