31 



gemeen de vlinders uit de familie der uilen hunne eieren ieder 

 afzonderlijk leggen. Daarom betwijfelt Alt(jm ^) de juistheid 

 van Ratzeburg's mededeeling. Hij schrijft, dat deze zijne 

 waarnemingen omtrent de wijze van leggen van de eieren 

 heeft gedaan bij uilen, die in gevangenschap verkeerden, n.1. in 

 een insekten-kweekkas. Ofschoon het nu, schrijft Altum, inder- 

 daad toch wel mogelijk is, dat de dennenuil, die ook in andere 

 opzichten wat zijne leefwijze betreft, van de meeste uilen af- 

 wijkt ^), zich ook wat het eierleggen in de vrije natuur aangaat, 

 anders gedraagt dan de meeste uilen, zoo twijfelt hij toch wel 

 eenigszins aan de juistheid van wat Ratzeburg over het eier- 

 leggen van den dennenuil schrijft. Hij meent, en zonder twijfel 

 terecht, dat men uit het gedrag van het dier in gevangenschap 

 niet mag afleiden, dat het in het bosch zich ook zoo zou gedragen. 

 Altum maakt verder melding van het volgende feit: in jaren, 

 waarin zich de gestreepte dennenrups niet buitengewoon heeft 

 vermeerderd, kan men door tegen een dennenstam te schoppen, 

 nooit meer dan zeer enkele exemplaren uit den boom doen vallen, 

 gewoonlijk hoogstens één of twee. Dit zou, volgens Altum, on- 

 mogelijk zijn, wanneer de dennenuil zijne eieren altijd in reeksen 

 van 6 — 8 stuks of zelfs meer aan ééne naald legde (Ratzeburg 

 teekent er zelfs 17 op eene enkele naald!): hij houdt het er dus 

 voor, dat de dennenuil wat het eierleggen betreft, niet van de 

 meeste andere uilen afwijkt, en dus zijne eieren ieder afzonderlijk, 

 niet in meerdere exemplaren bij elkaar, legt. 



Ook door mij werd herhaaldelijk het feit geconstateerd, dat 

 men in gewone jaren uit de meeste denneboomen in 't geheel 

 geene gestreepte dennenrupsen kan uitkloppen, uit sommige 

 andere slechts één of twee, althans nooit bijv. een half dozijn. 

 Maar 't is bekend, dat de gestreepte dennenrups uiterst gevoelig 

 is voor minder gunstig weer, vooral in hare jeugd en ook later 



1) Altum. „rorstzoologie, III, Insecten", 2te Abteilung,bl. 138 (1875). 



2) De vlinders uit de familie der Uilen leggen in 't algemeen hunne 

 eieren, ieder ei afzonderlijk, aan kruidachtige gewassen. Er zijn echter 

 eenige soorten, die ze aan houtige planten déponeeren, zooals de krake- 

 ling (Diloba coeruleocephala), die zijne eieren altijd afzonderlijk aan 

 stam, takken en twijgen van allerlei loofhout en ooftboomen legt, — 

 de abrikozenuil [Acronycta tridens V.), die ze in kleine hoopjes aan 

 verschillende ooftboomen en aan wilgen vasthecht, — de eschdoornuil 

 (Acronycta Aceris), die ze in hoopjes aan eschdoorn, kastanje, eik, 

 enz. legt. — De op allerlei kruidachtige planten levende rups van den 

 gammuil [Plusia gamma L.) komt voort uit eieren, die afzonderlijk 

 gelegd worden. Toch vond ik in jaren van sterke vermeerdering de 

 eieren van den gammauil soms in groote massa's bij elkaar aan kruidach- 

 tige planten. — Agrotis pronuha legt altijd de eieren in geheele scholen. 



