34 



niet geschiedt, maar dat de rupsen bij gebrek aan de noodige 

 voor hen bereikbare dennenaalden, overgaan van den groven 

 den op andere boomen. 



Immers de gestreepte dennenrups is een insekt, dat zeer kies- 

 keurig is: de dennenuil legt nog niet eens zijne eieren aan alle 

 mogelijke grove dennen, maar uitsluitend aan grootere boomen 

 van minstens twintigjarigen ouderdom, gewoonlijk aan nog oude- 

 re boomen, n.1. van 40 jarigen leeftijd en ouder. In ISjarige en 

 jongere bosschen wordt ook wel eens nu en dan eenige beschadi- 

 ging waargenomen, maar veel heeft die gewoonlijk niet te be- 

 teekenen, en meestal vertoont zij zich daar slechts sporadisch 

 en aan enkele boomen, die ook nooit geheel worden kaalge- 

 vreten. Blijkbaar heeft men te doen met eene vreterij door insek- 

 ten, die als zeer jonge rupsen uit andere bestanden in de buurt 

 zijn komen overwaaien of daar heen heengetrokken zijn. 



Is een groote denneboom geheel kaalgevreten, dan laten de 

 rupsen zich op den grond vallen en begeven zich naar een ande- 

 ren denneboom, waar zij weer tegen den stam opkruipen, om te 

 zien of daar wat te halen is. Is dit niet het geval, dan probeeren 

 zij het bij nog een anderen denneboom. Door dat heen en weer- 

 trekken, stam af en stam op, zonder dat het haar gelukt, passend 

 voedsel te vinden, geraken de rupsen uitgeput en worden zij 

 zeer traag i). 



Wanneer een bosch zoo goed als geheel is kaalgevreten, trekken 

 de dennenrupsen soms in groote scharen uit het bosch weg, soms 

 over wegen heen, om zich in een ander bosch te vestigen. Ontmoe- 

 ten zij dan op hunnen weg andere Coniferen, dan gaan zij ook 

 daaraan vreten; zelfs tasten zij bij uitzondering loofhout aan. — 



Wat betreft de richting, waarin de plaag, die eenmaal een 

 gedeelte van het bosch heeft aangetast, zich daarin verder ver- 

 breidt, schijnt geen algemeene regel te bestaan. Terwijl in eene 

 conferentie, welke op 25 September j.1. te Utrecht in het gebouw 

 van het Staatsboschbeheer plaats vond 2), Dr. J. Th. Otjdemans 



1) Zie het bovenaangehaalde artikel van Vogel, in het „Tijdschrift 

 der Nederlandsche Heidemaatschappij "^ 31e jaargang bl. 345. 



2) Op 25 Sept. 1919 kwamen te Utrecht, op initiatief van den Heer 

 E. D. Van Dissel, Inspecteur van het Staatsboschbeheer, de volgende 

 Heeren bijeen om te spreken over de heerschende dennenrupsenplaag 

 en om na te gaan wat zou kunnen worden gedaan om eene herhaling 

 der plaag te 'voorkomen : de Heer E. D. van Dissel voornoemd, en 

 de Heeren W. H. de Beaufort te Maarn; J. H. Jager 

 Gerlings, adjunct-inspecteur van het Staatsboschbeheer; J. P. van 

 LoNKHUYZEN, directeur van de Nederlandsche Heidemaatschappij, 

 te Arnhem; J. Mulder, houtvester van H.M. de Koningin (namens 

 den heer G. E. H. Tutein Xolthenius, opperhoutvester van H.M. 



