36 



sterke vermeerdering ook bij andere soorten van rupsen, — al- 

 thans bij dezulke, die zich bijkans uitsluitend tot ééne soort van 

 boomen bepalen, — een dikwijls voorkomend verschijnsel. Dit 

 werd bijv. ook gedurende eene nonrupsenplaag herhaaldelijk 

 waargenomen. 



De volwassen rupsen begeven zich naar den grond: óf zij 

 kruipen langs den stam naar beneden, óf zij laten zich op den 

 bodem vallen. Vaak hoopen zij zich een korten tijd lang aan den 

 voet der stammen op; later bewegen zij zich gewoonlijk nog 

 een poosje over den grond voort, alvorens zich te verschuilen 

 op de plaats, waar zij in pop gaan veranderen; zoodat men niet 

 juist altijd onder een boom, waarin zeer veel rupsen zaten, 

 later ook zeer veel poppen vindt. De rupsen zoeken blijkbaar 

 naar eene gelegenheid, die haar voor de verpopping en overwinte- 

 ring het meest geschikt lijkt, Waar de grond dicht met mos of 

 strooisel bedekt is, blijven zij meestal in deze bodembedekking. 

 Gaarne kruipen zij in een hoop molm weg, dat ontstaan is uit 

 een vergaan stuk hout; op zulke plaatsen vindt men soms later 

 groote massa's poppen in een hoop bijeen. Waar de bodem vrij 

 kaal is, daar kruipen zij gewoonlijk eenige centimeters diep in 

 het zand weg. Kortom zij richten zich er geheel op in om zoo 

 goed mogelijk tegen de winterkoude beschut te zijn. Dat hebben 

 zij dan ook wel noodig, omdat de pop van de gestreepte dennen- 

 rups niet door een cocon bedekt is. Dikwijls vindt men reeds in 

 Juni eenige poppen op de bovenaangegeven plaatsen; in Juli 

 wordt haar aantal daar veel grooter ; in Augustus vindt men, be- 

 houdens enkele uitzonderingen, allen verpopt. De poppen blijven 

 gewoonlijk tot in Maart of in April op hare schuilplaatsen liggen; 

 dan komen de uilen te voorschijn. 



WIJZE VAN VRETEN. 



In 't algemeen vreten de jonge gestreepte dennenrupsen aan- 

 vankelijk de jonge naalden op, die zich pas aan de zich ontwikke- 

 lende scheuten hebben gevormd. Dr. J. Wttewaall ^) schrijft 

 daarover: „De rupsjes komen in Mei uit en spinnen zich met 

 eenige draden aan de naalden vast, of laten zich aan een draad 

 zakken om lager staande naalden aan te tasten." 



„Ofschoon de rupsen dan nog zeer klein zijn, zoo doen zij toch 

 reeds veel kwaad daar zij dan het lot aantasten, dat zich begint 

 te ontwikkelen, en daarbij de gewoonte hebben om de jonge 



1) Dr. J. Wttewaall, „Volksleesboek over schadelijke en nuttige 

 insekten" (Groningen, Gebrs. Hoitsema; 1864), bl. 122 en 123. 



