47 



dat de knoppen tot normale scheedescheuten uitgroeien; de 

 scheut blijft zoo kort, dat de naalden zeer dicht opeen komen te 

 staan. Het ontstaan van rozetten in plaats van gewone scheede- 

 scheuten is derhalve een bewijs, dat de sapstrooming in den boom 

 zwak is, m.a.w. dat het er met den boom slecht voor staat. — 



Wanneer ik het nu waag eene voorspelling te doen omtrent 

 de gevolgen van eene sterke vermeerdering van de gestreepte 

 dennenrups, dan meen ik als mijn vermoeden te kunnen uit- 

 spreken, lo. dat in 't algemeen de niet geheel kaalgevreten 

 boomen, althans wanneer een volgend jaar de vreterij zich niet 

 herhaalt, in leven zullen blijven, ten minste wanneer de om- 

 standigheden voor hen niet bijzonder slecht zijn; 2o. dat het 

 meerendeel van die boomen, welke geheel kaal waren gevreten, 

 maar in den nazomer weer een eenigszins groene tint gingen 

 vertoonen, onder niet al te ongunstige omstandigheden ook wel 

 niet zullen doodgaan; 3o. dat echter die boomen, welke geheel 

 kaalgevreten zijn en in den nazomer in 't geheel geen nieuwe 

 naalden hebben gevormd, zeer veel kans hebben, te zullen dood- 

 gaan. Wat de tweede rubriek van boomen betreft, kan met 

 eenigen grond worden vermoed, dat niet veel kans hebben zich 

 te herstellen die kaalgevreten dennen, van welke de knoppen 

 aan den top der in 't voorjaar 1919 gevormde scheuten voor een 

 groot gedeelte dood zijn en waar de groene tint der kronen het 

 gevolg is van het ontstaan van talrijke rozetten. Ook als de 

 in 't voorjaar gevormde scheuten en zelfs de vóórjarige twijgjes 

 in den winter slap en week zijn, is dat een slecht voorteeken. 



Algemeen werd vroeger de gestreepte dennenrups voor een 

 der gevaarlijkste, zoo niet voor de allergevaar lij kste, gehouden 

 van de verschillende rupsensoorten, die onze dennenbosschen 

 kunnen teisteren. Bechstein ^) noemt haar onder de aller- 

 schadelijkste boschinsekten en Pfeil ^) schrijft, dat zij na de 

 rups van den dennenspinner (die hier te lande zich nog nooit op 

 bedenkelijke wijze vermeerderde), de gevaarlijkste der rupsen 

 in dennenbosschen is. Goureau ^) beweert hetzelfde. Wtte- 

 WAALL 4) vermeldt, dat in 1844 en 1845 in Gelderland 2270 

 Hektaren dennenbosch door de gestreepte dennenrups werden 

 aangetast, en dat daarvan 985 Hektaren geheel werden ver- 

 nield; dus bijkans de helft van de aangetaste bosschen zouden 

 toen te gronde zijn gegaan. 



1) Bechstein, „Forstinsectologie" (1818), bl. 334. 



2) Pfeil, „Insektenschaden in Waldern" (1827), bl. 41. 



3) Goureau, „Les Insectes nuisibles aux forets" (1867), bl. 279 . 



4) Wttewaall, „Volksleesboek over schadelijke en nuttige insekten" 

 1864), bl. 120. 



