49 



er van de boomeii terecht komt. — In gelijken geest schrijven 

 andere auteurs. 



Algemeen wordt in Duitschland de gestreepte dennenrups 

 minder gevaarlijk geacht dan de dennenspinner. Maar terwijl 

 bijv. NussLiN ^) en anderen haar gevaarlijker achten dan de 

 dennenspanrups, meent Ratzeburg -) het omgekeerde. 



Het lag eenigszins voor de hand, a priori aan te nemen, dat 

 de gestreepte dennenrups veel schadelijker zou zijn dan de den- 

 nenspanrups, omdat zij zich zooveel eerder in 't jaar in de den- 

 nenbosschen vertoont. Eerstgenoemde vreet in den voorzomer 

 (Mei tot Juli), de tweede in de tweede helft van den zomer tot 

 in den herfst (Juli tot October). De gestreepte dennenrups ver- 

 nielt dus de naalden reeds in 't begin van het vegetatietijdperk; 

 laatstgenoemde laat althans hun nog een halven zomer den tijd 

 om te functioneeren. 



Daarbij komt, dat de gestreepte dennenrups, althans gewoon- 

 lijk, in jeugdigen toestand de pas uitgeloopen naalden der mei - 

 scheuten vernielt, en eerst later de oudere naalden gaat af vreten; 

 terwijl de dennenspanrups uitsluitend deze oudere naalden eet 

 en slechts dan de naalden van het laatste jaar aantast, wanneer 

 er anders niets meer te eten is. Ook vreten de gestreepte dennen- 

 rupsen soms de tusschen de naaldenparen gezeten knoppen uit, 

 en komt het misschien voor, dat zij de jonge meischeuten zelve 

 aanvreten. Bij de dennenspanrups niets van dat alles. Ofschoon 

 alleen de ervaring kan beslissen, welk van de twee insekten ge- 

 vaarlijker voor de bestanden is, zoo schijnt het toch wel voor 

 de hand te liggen, dat de gevolgen van eene sterke vreterij door 

 de gestreepte dennenrups veel ernstiger voor de bosschen zullen 

 zijn, dan die van eene even sterke vreterij van de spanrups. 

 Maar hoewel ik dit in 't algemeen ook zonder aarzelen aan- 

 neem, zoo geloof ik toch, dat — althans bij volkomen kaalvraat 

 — enkele malen het omgekeerde het geval kan zijn. De vreterij 

 van de gestreepte dennenrups grijpt zóó vroeg in 't jaar plaats, 

 dat er voldoende tijd is voor de vorming van ,, scheedescheuten", 

 waardoor het in den voorzomer kaalgevreten bosch in den na- 

 zomer en tegen 't najaar weer eenigszins groen wordt. Een boom, 

 die eerst in den nazomer en den herfst al zijne naalden verliest, 

 kan in dat zelfde jaar geen scheedescheuten vormen: een bosch, 

 dat door den dennenspanner is kaalgevreten, vertoont in dat 

 jaar dan ook geen groene tint meer. 



1) NüssLiN, „Leitfaden der Forstinsektenkunde", 2e druk , bl. 379 



2) Ratzeburg, „Die Waldverderber," 6e druk, bl. 150, 156. • 



