70 



vluchtig te hebben overzien, werd er koffie gedronken, om de 

 excursie daarna met een bezoek aan enkele zieke terreinen te 

 besluiten. Met het oog op het reeds ver gevorderde seizoen 

 vielen nog slechts karakteristieke ziektebeelden waar te nemen 

 van de kwadengrond-ziekte (Sclerotium Tuliparum) in Spaan- 

 sche Irissen en van de zwartsnot-ziekte (Sclerotinia bulborum) in 

 hyacinthen. Vooral één dezer terreinen gaf een duidelijk beeld 

 van de schade, welke de laatste ziekte kan veroorzaken. Ruim 

 waren de zieke plekken uitgestoken, doch ondanks dat, vielen 

 er aan den rand der uitgestoken plekken telkens weer exemplaren 

 aan de ziekte ten offer. Juist bij warm vochtig weer ontwikkelt 

 deze parasiet zich immers het krachtigst en wel van bol tot bol, 

 door den grond heen een netwerk van „zilveren" draden 

 vlechtend. Hoe spoedig is dat mycelium oorzaak, dat een pas 

 aangetaste plant hare bladtoppen in tijden van droogte laat 

 hangen! Tijdens vochtig weer vallen de zieke exemplaren niet 

 gemakkelijk op. Doch bij weersomslag, als de wortels van ge- 

 zonde planten nauwelijks het transpiratie water kunnen aan- 

 voeren, laten zij het hoofd hangen en heeft de ziekzoeker zijn 

 patiënten spoedig genoeg in de gaten en dan is ruim uitsteken, 

 met den grond mee, de boodschap! 



Helaas ontbrak het dien middag aan tijd, ook nog aan een 

 tweetal andere proefvelden van Dr. Van Slogteren een bezoek 

 te brengen. 



K. VOLKERZ. 



Lisse, November 1919, 



