77 



Boven (zie bl. 71) deelde ik mee, dat de dennenuil een zóó 

 sterk voortplantingsvermogen heeft, dat, wanneer alle nakome- 

 lingen, of ook slechts een belangrijk aantal ervan, in leven bleven, 

 het blijven voortbestaan van dennenbosschen onmogelijk zou 

 worden. Maar 't ééne jaar worden er in den tijd, dat de uilen 

 vliegen, énorme massa's van deze dieren door vorst, sneeuwval 

 of regenbuien gedood; het andere jaar treft den jongen rupsen 

 een dergelijk lot. Betrekkelijk zelden zal het voorkomen, dat 

 niet een zeer groot aantal dezer insekten aan de eene of andere 

 catastrophe ten offer valt. En van de betrekkelijk weinigen, die 

 er over blijven, worden er nog altijd een aantal gedood door 

 piasregens of door koude (vooral die rupsen, welke bij 't invallen 

 van een kouden nacht juist aan 't vervellen zijn) en verder door 

 de dieren, welke zich met hen voeden. En zoo blijft in de meeste 

 jaren het aantal dennenrupsen zoo gering, dat men in 't voorjaar 

 of den voorzomer slechts ééne of althans maar enkele uit een 

 boom kan kloppen, dikwijls geen enkele ^). 



Slechts zelden zijn de omstandigheden voor den dennenuil 

 zóó gunstig, dat er een abnormaal groot aantal exemplaren 

 overblijft. Vooral een droog, warm voorjaar, zooals wij in 1918 

 en 1919 hadden, werkt het verschijnen van vele gestreepte den- 

 nenrupsen in de hand, omdat er dan geen uilen doodgaan door 

 vorst, noch door sneeuw of hevige regens, zoodat er vele eieren 

 worden gelegd. Blijft dan het gunstige weer voortduren geduren- 

 de den tijd, dat de rupsen nog jong zijn, dan blijft ook van deze 

 een groot aantal in leven; en dan is er kans op het optreden 

 van de rupsen in meer dan normaal aantal, en zelfs op eene 

 rupsenplaag. 



Is het eenmaal tot eene meer dan normale vermeerdering van 

 het insekt gekomen, dan zullen de vele rupsen, die tot ver- 

 popping komen, het volgend voorjaar vele uilen opleveren, zoo- 

 dat er dan een buitengewoon groot aantal eieren wordt gelegd. 

 Als de omstandigheden in het volgende jaar niet al te ongunstig 

 zijn, zal er dan eene nog sterkere vermeerdering van het insekt 

 plaatsgrijpen, en dat gaat zoo door tot er een einde aan de 

 plaag komt, 't zij door de inwerking van voor de dieren zeer 

 ongunstige atmospherische invloeden, 't zij doordat intusschen 

 de parasieten van het insekt zich in zóó sterke mate vermeer- 

 derd hebben, dat deze een einde aan de plaag maken. Hier- 

 over zal in het volgende hoofdstuk worden gehandeld. Ik wil 

 hier alleen nog maar doen opmerken, dat, wanneer parasitische 



1) Zie dit artikel, bl. 31. 



