80 



nenrupsen genoeg moeten geweest zijn om dien parasieten 

 onderdak te verschaffen. Onder de sluipwespcocons, welke 

 in den zomer 1919 in toen reeds uitgekomen toestand in het 

 strooisel en in den bodem der toen door de rupsen aangetaste 

 dennen werden aangetroffen, vielen — althans in de Veluwsche 

 dennenbosschen — vooral die van de reeds boven vermelde Bra- 

 conide Meteorus albiditarsis Curtis in het oog. De poppen dezer 

 soort zitten in eene langwerpige, ovale, geelachtig- witte, zijdeach- 

 tige cocon, die aan den buitenkant, daar waar de sluipwesp haar 

 heeft verlaten, dus aan 't kopeinde, een wolachtige vlok ver- 

 toont. De Heer L. C. Smits van Burgst, entomologisch ad- 

 viseur van het Instituut voor phytopathologie, te Ginneken, 

 die zoo goed was, mij den naam van de sluipwespsoort, welke 

 in deze door mij gevonden cocons heeft geleefd, mee te deelen, 

 schrijft mij het volgende: „Meteorus albiditarsis kan worden 

 beschouwd als een hoofdparasiet van de dennenrups ; althans is 

 dit het geval op de Veluwe, waar zij ongetwijfeld een belangrijke 

 rol speelt bij de bestrijding van genoemde schadelijke rups. Even- 

 als haar gastheer verschijnt deze sluipwesp slechts in ééne gene- 

 ratie. Het larvenstadium van dezen parasiet duurt op 

 zijn minst 10 maanden. Er zijn ook gevallen bekend van 

 tweemalige overwintering in larventoestand, waardoor het 

 volkomen insekt dus eerst in het derde jaar te voorschijn 

 kwam. Zulke gevallen echter behooren tot de uitzonderin- 

 gen." 1) Dat in de Veluwsche bosschen in den zomer 1919 onder 

 't mos en 't strooisel hier en daar vele leege cocons van Meteorns 

 albiditarsis voorkwamen, moge blijken uit het feit, dat de Heer 

 Notaris Dinger te Lunteren mij in de allereerste dagen van 

 Augustus ongeveer een 20 ervan toezond, en dat de Heer Vogel, 

 Hof jager, mij 44 stuks stuurde, verzameld in een dennen- 

 bosch langs het Eibertjespad (tusschen Vierhouten en Nuns- 

 peet) en 11 stuks uit het Staatsbosch bij den „Pasop"; 

 terwijl de Heer Tutein Nolthenius en ik bij gelegenheid van 

 onzen tocht op 29 Juli j.1. ze op verscheiden plaatsen in de Veluw- 

 sche bosschen onder 't strooisel vonden. Niet alleen Dr. J. Th. 

 Otjdemans maar ook verschillende andere van de Heeren, die 

 de op bl. 34 vermelde bijeenkomst te Utrecht bijwoonden, 

 troffen de bedoelde cocons zeer menigvuldig in de Veluwsche 

 bosschen aan. Het feit, dat reeds in den zomer 1919 uitgekomen 



1) De Heer Smits van Burgst schrijft mij dat Meteorus albiditarsis 

 Curtis tot dusver niet bekend was als parasiet van de gestreepte den- 

 nenrups, behalve in Engeland. In „The Entomologist" van Maart 1914 

 vermeldt J. L. Tyle, dat hij deze soort van sluipwesp heeft gekweekt 

 uit 4 soorten van Taeniocampa en uit Panolis (Trachea) piniperda. 



