83 



ik hier het volgende opmerken. Hoe grooter het getal eieren is, 

 dat door eene in eene rupsensoort parasiteerende sluipwesp wordt 

 gelegd, des te eerder kan zij aan de door deze rups veroorzaakte 

 plaag een eind maken. Maar toch is het, om dat te doen, niet 

 juist noodig, dat het parasitische insekt zich sterker voortplant 

 dan de vlindersoort, die aan de rupsen het aanzijn geeft. Dit is 

 door Bellevoye en Laurent i) aangetoond geworden. 



Het zij mij vergund, hier zulks met een enkel voorbeeld te 

 illustreeren. Stel dat er in een boom aanwezig zijn 10 rupsen, 

 waarvan 2 geparasiteerd zijn. Stel verder dat de uil en de sluip- 

 wesp een evengroot aantal (stel 100 )eieren leggen, en dat bij 

 deze twee insekten de beide seksen even sterk zijn vertegenwoor- 

 digd. 



In het eerstvolgende jaar zullen de 8 niet geparasiteerde 

 rupsen 4 wijfjesuilén opleveren, die 4 x 100 = 400 rupsen 

 voortbrengen. Van de 2 sluip wespen is er één een wijfje, dat 100 

 nakomelingen oplevert. Er worden van de 400 rupsen 300 niet 

 geparasiteerd. 



In het tweede jaar komen uit 300 uilenpoppen 150 wijfjes. 

 De nakomelingschap van dezen bedraagt 150 x 100 = 15000 

 rupsen. Van de 100 sluipwespen zijn er 50 wijfjes. Deze leveren 

 50 X 100 = 5000 nakomelingen. Er zijn dus van de 15000 

 rupsen 5000 geparasiteerd. Er komen dus slechts 10000 uilen 

 uit, waarvan de helft (5000) wijfjes zijn. 



In het derde jaar leveren deze 5000 vrouwelijke uilen 5000 X 

 100 = 500000 rupsen. Van de 5000 sluipwespen zijn 2500 wijf- 

 jes, zoodat er in het derde jaar van de- 500.000 rupsen 250.000 

 geïnfecteerd worden. 



Er komen dus in het vierde jaar 250.000 uilen te voorschijn, 

 waarvan 125.000 wijfjes. Er komen ook '250.000 sluipwespen 

 uit, waarvan er 125.000 wijfjes zijn. Er zijn dus evenveel 

 sluipwespen als uilen, en daar beide evenveel eieren leggen, 

 zullen alle rupsen geparasiteerd kunnen zijn. In het vierde 

 jaar wordt dus de strijd beslist, maar de rupsen vreten nog. 

 In 't vierde jaar loopt de plaag ten einde; in 't volgende jaar 

 is zij verdwenen. 



Nu moet nog worden opgemerkt, dat ééne soort van rupsen 

 door meerdere soorten van sluipwespen en bovendien nog door 

 eene of meer soorten van parasietvliegen kan worden aangetast; 



Smits van Burgst, „De oeconomische beteekenis der sluipwes- 

 pen" in „Tijdschr. o. Plantenziekten" 1918, bl. 116. 



1) Bellevoye et Laurent, „Les plantations des pins dans la Marne 

 et les parasites qui les attaquent", in „Bulletin de la Société d'étude 

 des Sciences naturelles de Reims", 1897. 



