97 



ker knoppen geheel gaaf en niet al te klem zijn gebleven en die 

 opnieuw weer eenigszins groene kronen hebben gekregen, uiterst 

 groote kans hebben, in 't volgende voorjaar weer uit tfe loopen; 

 dat echter die dennen, welker jonge twijgen week en slap zijn, en 

 welker knoppen óf geheel zijn argestorven óf althans zeer slecht 

 tot ontwikkeling zijn gekomen, met vrij groote zekerheid sterven- 

 de zijn of althans zullen sterven, zelfs wanneer hunne kronen in 

 het jaar van de vreterij eenigszins groen zijn geworden. Bij zulke 

 boomen toch is het weer eenigszins opgroenen van de kronen 

 geheel of grootendeels het gevolg van de vorming van „rozet- 

 scheuten" (zie bl. 46). 



Het komt mij overigens voor, dat vele dennenbosschen, die 

 er in den zomer 1919 vrij hopeloos uitzagen, toch het leven er 

 best af zullen brengen, — althans wanneer zij in 1920 niet 

 weer worden aangetast, noch door de gestreepte dennenrups, 

 noch door de nonrups. 



Grove dennen, welke de verschijnselen vertoonen, die doen 

 vermoeden, dat zij in den loop van den winter zullen gaan ster- 

 ven, of die althans niet meer levenskrachtig zijn, veile men in 

 dezen winter en ruime ze vroegtijdig op; een aantal boomen 

 echter, die nog behoorlijk wat naalden hebben gehouden, veile 

 men niet eerder dan einde Februari of begin Maart, om 

 ze als „vangboomen" te gebruiken ter wering van dennen- 

 scheerder-schade. Het is bekend, dat de dennenscheerder- 

 wijfjes zich in Maart of April in de stammen van dennen 

 inboren om daar onder de schors een in de lengterichting van den 

 stam verloopenden gang te graven, waarlangs de eieren worden 

 gelegd, uit welke larven te voorschijn komen, die na verpopping 

 in Juni of Juli veranderen in kevers, welke zich in de jonge scheu- 

 ten der dennen inboren, deze uithollen en doen afvallen. 



Voor het eierleggen echter kiezen de dennenscheerders altijd 

 dennenstammen uit, welke geen krachtigen sapstroom meer 

 hebben, bijv. gevelde boomen, omgewaaide stammen of ook wel 

 op stam staande boomen, die tengevolge van de eene of andere 

 oorzaak kwijnende zijn. Terwijl de dennenscheerders nooit hun- 

 ne eieren leggen onder de bast van levenskrachtige, nog op stam 

 staande boomen, boren zij zich tot dat doel zeer gaarne in in 

 de stammen van een dennenbosch, dat iri den vorigen zomer 

 door rupsen of bastaardrupsen is kaalgevreten en daardoor aan 

 't kwijnen is geraakt. Een dennenstam echter, die ongeveer 

 vier weken vóór den tijd, waarop de voortplanting van den den- 

 nenscheerder begint, geveld is, verkeert in dien tijd in een zoo- 

 danigen toestand, dat hij meer dan de op stam staande kwijnende 

 boomen geschikt is om als broedplaats voor de vrouwelijke 



