98 



dennenscheerders te dienen. Velt men nu 8 a 10 stammen per 

 Hektare in een 't vorig jaar kaalgevreten bosch, waar de den- 

 nenscheerders gewoonlijk in groote menigte op af komen, dan 

 laat de groote meerderheid van deze dennenscheerders de op stam 

 staande boomen ongemoeid en gaat eieren onder de bast van die 

 gevelde stammen leggen. Men ruime dan deze stammen, welke 

 met recht den naam „vangboomen" verdienen, vóór 15 Mei of 1 

 Juni op, ontdoe ze dadelijk van de schors en verbrande deze, wijl 

 zich daarin dan nog de larven en poppen van de dennenscheer- 

 ders bevinden. Liet men de „vangboomen" nog langer liggen, dan 

 zouden zich de jonge dennenscheerders als volwassen kevers uit 

 de schors naar buiten boren en de jonge scheuten aantasten. 

 Tijdig opruimen van de „vangboomen" is dus beslist noodig. — 

 Ik behoef wel niet te vermelden, dat men de 8 a 10 dennenstam- 

 men per Hektare, die men als „vangboomen" dienst laat doen, 

 niet op een hoop bijeen legt, maar gelijkmatig over 't geheele 

 bosch verspreidt. Wel dien ik er nog de aandacht op te vestigen, 

 dat men aan de gevelde stammen, die als „vangboom" dienst 

 zullen doen, alle takken moet laten zitten, en dat deze niet geheel 

 van hunne naalden beroofd moeten zijn; immers dan blijven ze 

 langer in een toestand, waarin zij bij voorkeur door de eierleggen- 

 de kevers worden bezocht, daar zij niet zoo spoedig hun sap- 

 stroom geheel verliezen als van de takken en naalden beroofde 

 gevelde stammen. — 



Is nu de kans groot, dat zich de plaag in 1920 in de reeds in 1919 

 aangetaste bosschen zal herhalen of wel zich zal uitstrekken 

 over andere bosschen, welke tot dusver van de vreterij verschoond 

 bleven ? Of zou het einde der vreterij reeds bereikt zijn ? 



Boven (bl. 78) schreef ik, dat eene plaag van de gestreepte 

 dennenrups gewoonlijk 2 of 3 jaren duurt. En 1919 was in vele 

 bosschen pas het eerste jaar van de eigenlijke plaag, hoewel reeds 

 in 1918 op onderscheiden plaatsen eene meer dan normale ver- 

 meerdering van het insekt is voorgekomen of zelfs een ware 

 plaag optrad. Naar alle waarschijnlijkheid is er dus nog wel een 

 voortzetting van de vreterij in 1920 te wachten! 



Neem ik echter in aanmerking, hoe duchtig hier en daar da 

 spreeuwen en roeken onder de dennenrupsen hebben opgeruimd, 

 hoe groot het aantal door slu^p wespen en door parasiet vliegen 

 aangetaste rupsen reeds in 1919 hier en daar bleek te 

 zijn en eindelijk dat ook verschillende besmettelijke ziekten 

 (bl. 89 — 95) onder deze rupsen niet ontbraken, dan geloof 

 ik, dat in verscheiden bosschen, die in 1919 zeer veel van de 

 dennenrupsen te lijden hadden, de plaag zich in 1920 niet 



