107 



geen wet kan worden gemaakt tegen zulk optreden, alsof die 

 wet niet al lang bestond. 



Het zou ons te ver voeren, deze berichten hier aan te halen. 

 Wij hadden de hoop, dat, toen voor eenigen tijd de prijs der 

 velletjes sterk daalde, de jacht zoude verminderen, doch de 

 prijs is intusschen weer sterk naar boven gegaan en een hernieuw- 

 de uitroeiingsoorlog schijnt den mol verklaard te zijn. 



Ik zoude willen vragen : 



a. Wordt er door alle Ministerieele Departementen, Autori- 

 teiten, Colleges en Ambtenaren, wien zulks aangaat, inderdaad 

 de hand gehouden aan de nauwkeurige uitvoering dezer wet ? 



h. Worden er wel eens mollenvangers geverbaliseerd, huidjes 

 in beslag genomen bij mollenvangers en handelaars ? Zoo ja, 

 zouden van regeeringszijde daaromtrent eens nadere gegevens 

 gepubliceerd kannen worden? 



c. Wordt er op gelet, dat de vergunningen enkel worden 

 uitgereikt aan te goeder naam en faam bekend staande per- 

 sonen ? 



Ik zoude deze vragen kunnen uitbreiden met nog enkele. Zoo 

 zoude het interessant zijn te weten, of aan de hand der statis- 

 tiekwet nagegaan kan worden, hoeveel mollenvelletjes in de 

 laatste jaren zijn uitgevoerd, indien althans, zooals de wet 

 voorschrijft, dit vervoer gedekt is door een vergunning. Indien 

 dat niet het geval is, kunnen de ambtenaren der invoerrechten 

 bij den tegenwoordigen prijs der huidjes misschien af en toe 

 eens een aardigen slag ten bate der schatkist slaan! 



Misschien wil een lid der Kamer eens enkele vragen te dezer 

 zake tot de Ministers van Justitie en Landbouw richten. 



De zaak dringt. De paartijd der mollen staat voor de deur. 

 De wet geeft ons het middel in de hand, om den mol te bescher- 

 men. De Regeering zorge, dat die wet niet enkel een papieren 

 wet zij! 



Utrecht, Maart 1920. H. Lindeman. 



