X30 



in dergelike rassen ? Allééii omdat de morfologiese kenmerken 

 sceen verschil toonden en men toch verschillen meende waar 

 te nemen in de wijze, waarop dezelfde planten op deze schijn- 

 baar gelijke nematoden reageerden. 



Hebben we dus twee nematoden-rassen, die morf ologies abso- 

 luut niet verschillen en het ene ras A tast het gewas a en het 

 andere ras B tast het gewas b aan, terwijl A niet schadelik is 

 voor het gewas b, en B niet voor a, dan mogen we m.i. deze beide 

 rassen wel onderscheiden als biologiese rassen. Men bedenke 

 echter wel, dat we deze namen slechts mogen invoeren om 

 werkelik bestaande verschilleri duidelik te maken, en wanneer 

 nu deze rassen in elkaar overgaan, d.w.z. de kenmerkende 

 verschillen verdwijnen, dan hebben vanzelf de biologiese ras- 

 verschillen ook opgehouden te bestaan en kunnen we ze niet 

 meer als zodanig van elkaar onderscheiden. We missen dan 

 immers elke vaste grond onder onze voeten en kunnen zo slechts 

 op een dwaalspoor geraken. Slechts zo lang er biologiese ver- 

 schillen aan te tonen zijn, mogen we de nematoden als biolo- 

 giese rassen onderscheiden en dan nog slechts, zolang er abso- 

 luut geen morfologies verschil, hoe gering ook, is te constateren. 

 Al wordt er ook nog zo'n klein morfologies verschil ont- 

 dekt, dan zijn we verplicht de onderscheiding in physiologiese 

 rassen onmiddelik te laten varen; geheel ten onrechte wordt 

 dan ook'm.i. op pag. 92, Jaarg. 23 van dit tijdschrift de me- 

 ning uitgesproken, dat het van enige betekenis zou zijn, of 

 deze morfologiese verschillen groot, dan wel klein zouden zijn. 



Het komt er uitsluitend op aan, of deze morfologiese ver- 

 schillen werkelik bestaan en constant zijn, terwijl het persoonlik 

 inzicht hier geheel buiten moet blijven. Als men wil bepalen, 

 of de gemiddelde grootte van de sporen, of de verhouding tussen 

 de lengte en breedte van deze, een kenmerk ter onderschei- 

 ding zal uitmaken, dan dient men voor beide de variatie-breedte 

 te bepalen en zal dan, bij het meten van een voldoend aantal 

 exemplaren, vanzelf zien, of hierin een kenmerkend verschil 

 is gelegen. Het komt dan niet op de grootte, maar op het al 

 of niet constant aanwezig zijn van het verschil aan, terwijl 

 het onverschillig is, of dit uitwendig zichtbaar is, of alleen 

 door een bestudering van de inwendige anatomiese bouw 

 aan het licht komt. Nu meen ik, dat bij het nematodenonder- 

 zoek hiermee niet voldoende rekening is gehouden. Men heeft 

 hier meestal getracht enig verschil te vinden door het meten 

 van een betrekkelik gering aantal aaltjes. Verder heeft men er 

 niet voldoende rekening mee gehouden, dat erfelike morfolo- 

 giese verschillen uiterst klein kunnen zijn, en dan bij voorkeur 



