132 



A en B, uit welke populatie we dan a.h.w. door het gebruik van 

 de voor beide rassen geschikte voedsterplanten, de rassen A 

 en B weer kunnen selekteren. 



Een niet minder belangrijke vraag, welke we ons bij het 

 experiment moeten stellen, is : Wanneer mogen we het gewas 

 a beschouwen als aangetast door b.v. het ras B ? We nemen aan, 

 dat we absoluut aaltjes vrij e planten hebben van het gewas 

 a, en we planten deze in gesteriliseerde aarde, waarbij we elke 

 besmettingsmogelikheid uitsluiten; hierna infecteren we deze 

 planten met nematoden van het ras B. 



Mogen we nu een overgang van het ras B in het ras A 

 als bewezen aannemen, als we in het gewas a over enigen tijd 

 één, tien of misschien honderd nematoden van het ras B 

 vinden ? 



Dit is m.i. geenszins het geval en dit mogen we alléén aan- 

 nemen, wanneer we in het gewas a nu dezelfde karakteris- 

 tieke ziekte-verschijnselen waarnemen, welke het ras A hierin 

 veroorzaakt. Tenminste als we willen blijven vasthouden aan 

 de zgn. biologiese rasverschillen, waarvan we oorspronkelik bij 

 de onderscheiding van de rassen A en B zijn uitgegaan. De 

 onderscheiding tussen de rassen A en B ligt dus niet hierin, 

 of ze in dezelfde gewassen worden aangetroffen, maar of, bij 

 aanwezigheid in hetzelfde gewas, plant en parasiet op dezelfde 

 wijze op elkaar reageer en. 



Deze beginselen hebben me bij mijn proefnemingen geleid. 



Een der eerste vereisten voor de proefnemingen was dus 

 het beschikken over: 



Ie. Onbesmet terrein om op te planten of onbesmet zand 

 voor de potculturen. 



2e. Gezond plantenmateriaal, waarbij in de eerste plaats 

 hyacinthen en narcissen, absoluut vrij van aaltjes. 



3e. Virulent, maar vooral betrouwbaar infectiemateriaal. 



Nu brengt juist de zeer biezondere bloembollencultuur mee, 

 dat het zo uiterst moeilijk is om aan deze drie eisen, die ieder 

 voor zich een conditio sine qua non vormen, te voldoen. De 

 cultuur van hetzelfde gewas keert zo snel weer op dezelfde 

 grond terug, en de teelt van dezelfde gewassen is hier reeds 

 zo langen tijd achteraan gedreven, dat het zeer moeilik is te 

 midden van deze cultuur een proefveld op voldoende wijze 

 blijvend te isoleren, ook als men er in geslaagd is, een betrouw- 

 baar terrein te vinden. Alleen door zeer zorgvuldig met alle 

 mogelike infectiebronnen rekening te houden, is dan ook een 

 proefveld aan te leggen, waarvan de resultaten, voor zover 



