143 



Na eenige bespreking wordt besloten, aan het Bestuur op te 

 dragen, een verzoek in dezen geest tot den Minister te richten. 

 Hierop wordt de vergadering gesloten. . 



HET MUSEUM VAN HET STAATSBOSCHBEHEER. 



Nagenoeg alle aanwezigen brachten daarna een bezoek aan 

 het nieuwe museum van het Staatsboschbeheer, Museuralaan 2. 

 Zij werden daar rondgeleid door den Heer Van Dissel, die hun, 

 evenals de Heeren Hesselink en Vax Harencarspel, vele 

 toelichtingen verstrekte. 



Het museum beslaat de benedenverdieping van een groot 

 gebouw in het Hoogelandsche Park; daarboven zijn de bureau's 

 van het Staatsboschbeheer gevestigd. Het bestaat uit vier in 

 elkaar loopende vertrekken, terwijl ook in de hal, die toegang 

 geeft tot het gebouw, een en ander is ten toon gesteld. Al dade- 

 lijk bij het binnentreden ziet men hier eenige insectaria met 

 levende insekten, die voor verschillende houtgewassen schade- 

 lijk zijn, en daarboven opgezette exemplaren in hun verschil- 

 lende ontwikkelingstoestanden. Het is hier de plaats niet om 

 het geheele museum nauwkeurig te beschrijven; we willen dus 

 volstaan met een vluchtig overzicht en alleen iets langer ver- 

 wijlen bij die voorwerpen, welke meer in 't bijzonder de belang- 

 stelling van den phytopatholoog moeten wekken. 



Behalve de genoemde insectaria, vinden we in de hal o.a. 

 een groot aantal foto's van de Staatsbosschen en -ontginningen, 

 waaronder vooral de aandacht trekken talrijke diapositieven 

 in natuurlijke kleuren, die bij electrische verlichting bezichtigd 

 kunnen worden. 



Het eerste vertrek, links van den ingang, bevat hoofdzakelijk 

 kaarten en grafische voorstellingen, o.a. een kaart van Neder- 

 land, waarop de uitvoering is aangegeven van de Nood-bosch- 

 wet, die in de afgeloopen jaren zooveel mooie bosschen en lanen 

 heeft doen behouden blijven, en een grafiek, die de verhouding 

 tusschen het staats- en het particulier boschbezit in de Euro- 

 peesche landen weergeeft; hoewel het domein van het Ne- 

 derlandsche Staatsboschbeheer zich van 12.800 H.A. in 1899 

 tot ongeveer 28.000 H.A. in 1919 heeft uitgebreid, blijkt hieruit 

 toch, dat ons staatsboschbezit, vergeleken met dat in vele andere 

 landen, nog slechts een zeer bescheiden plaats inneemt. Ook 

 hier vinden we weer gekleurde diapositieven met electrische 

 verlichting, alsmede twee revolverstereoskopen, de eene met 

 foto's van het staatsbosch- en ontginningsbedrijf, de andere 

 met prachtige opnamen uit het vogelleven van den bekenden 

 vogelfotograaf Burdet. Op een tafel liggen verschillende uit- 



