OVER HET BESTRIJDEN VAN DEN NONVLINDER. 



(Li paris monacha.) 



Begin Augustus 1919 werden op het Loo enkele nonvlinders 

 waargenomen in een 40 — 80 jarig grove dennenbosch. Bij nader 

 onderzoek bleek, dat de vlinders voorkwamen over eene opper- 

 vlakte van ±: 100 H.A. en dat hun aantal met den dag grooter 

 werd. Het terrein was scherp begrensd. Het Koninklijk Park 

 grenst direct aan de Oostzijde aan het besmette terrein; een 

 houten raster met een 3 Meter breeden weg is de scheiding; 

 het bestand is even oud en toch kwamen in het Kon. Park 

 slechts sporadisch nonvlinders voor. 



Poppen waren aan de stammen in massa aanwezig, zoodat 

 men dus niet met een zwerm te doen had, die van elders was 

 komen aanvliegen. 



Er werd besloten tot vangen en verzamelen van de vlinders 

 over te gaan. Een 100 tal schoolgaande kinderen, die juist nog 

 vacantie hadden, werden voor dit doel aangenomen. Zij werden 

 in verschillende ploegen van 10 a 15, steeds onder geleideen 

 toezicht, alle richtingen uitgezonden en al spoedig raakten zij 

 met het werk vertrouwd. 



Er werd premie betaald voor rupsen, poppen en vrouwelijke 

 vlinders, de mannetjes werden zooveel mogelijk doodgedrukt. 

 De mannetjes waren steeds zéér beweeglijk en vlogen bij de min- 

 ste verontrusting weg, terwijl de vrouwelijke vlinders zich bijna 

 steeds met de hand van den stam lieten pakken. Het najagen 

 der rondvliegende mannetjes ging met veel tijdverlies gepaard; 

 in dit tijdsverloop konden meer zittende vrouwelijke vlinders 

 gevangen worden; vandaar dat voor de mannnetjes geen 

 premie betaald werd. 



Het was een bezwaar, dat sommige vlinders en poppen wel 

 wat hoog aan den stam zaten; hiervoor werden een aantal 

 zoogen. „vliegenklappers" (bestaande uit een houten steel van 

 i 25 C.M. lengte, aan welks uiteinde fijhe staaldraadjes in 

 waaiervorm zijn uitgespreid) aan lange stokken gebonden; 

 aldus konden ook de hoog zittende exemplaren gemakkelijk 

 gevangen worden. Veel hooger dan 4 a 5 meter zaten zij 

 meestal niet, de poppen konden voor het meerendeel zonder 

 stok verzameld worden. De ijver en handigheid, welke de 

 zoekers aan den dag legden, liepen nogal uiteen; er waren er 

 die per dag i 400 poppen en vlinders verzamelden, doch ook, 

 die er slechts een twintigtal bemachtigden. Voor elke rups, 

 pop of vrouwelijke vlinder werd % cent betaald. 



Op 11 Augustus werd met dit verzamelen begonnen; de vlin- 



