151 



Deze steken even als de door stuifbrand aangetaste tarwearen 

 tegen het rijpen boven het gezonde gewas uit. De stuifbrand- 

 aren liunnen nog wel eens worden aangezien voor aren, waar- 

 aan vogels gepikt hebben. Het verschil ligt echter hierin, 

 dat bij vogelvreterij geen zwart aanwezig is op de plaats, waar 

 de aartjes aan de aarspil bevestigd waren, terwijl dit bij 

 verstoven brandaren wel het geval is. 



Haverstuifbrand. (Ustilago Avenue). 



Deze brandsoort treedt ook op tijdens het bloeien der ha- 

 ver. Aanvankelijk is de zwarte brandmassa nog door een dun 

 vlies omsloten, dat echter spoedig barst, waardoor de spo- 

 ren vrij komen te liggen en gemakkelijk verstuiven. Bij sterke 

 aantasting zijn de kaf j es slechts weinig ontwikkeld en vallen 

 weldra af. De brandpluimen zijn gewoonlijk gedrongen van 

 vorm. 



Ofschoon deze ziekte uiterlijk veel overeenkomst ver- 

 toont met den stuifbrand van tarwe en gerst, komt zij toch in 

 werkelijkheid niet daarmede, maar met den steenbrand overeen. 

 De zwam, die haar veroorzaakt, heeft dezelfde levenswijze als 

 die van den steenbrand, zoodat de bestrijding ook op dezelf- 

 de grondslagen berust. 



Roggestengelbrand. (Urocystis occulta). 



Bij deze aantasting treft men op verschillende deelen van 

 de plant kortere en langere zwarte streepvormige opzM^ellingen 

 aan (plaat IX fig. 3). Deze opzwellingen komen het meest voor op 

 het bovenste halmgedeelte, maar ook kunnen ze op de blade- 

 ren en de kaf j es optreden. De halmen knikken op de aangetaste- 

 plaats gemakkelijk (plaat IX fig. 4). Doordat niet genoeg voed- 

 seltoevoer kan plaats hebben naar de korrels, kunnen deze zich 

 niet voldoende ontwikkelen. Soms ook kan de zwam in den 

 bloemaanleg woekeren. De korrels veranderen dan in een 

 zwarte sporenmassa. Deze aantasting komt slechts zelden voor. 



Ook tarwe wordt enkele malen door stengelbrand aangetast. 



Bestrijding der brandziekten. 



Steenbrand van tarwe en gerst. Het meest en met succes ge- 

 bruikte middel tegen deze ziekte is koper vitriool. 



Voor 1 H.L. graan wordt, 200 gram opgelost in 2\ L. water 

 met welke oplossing de graanhoop zoolang* wordt omgeschept, 

 dat men er van verzekerd kan zijn, dat alle korrels zijn be- 

 vochtigd (ongeveer een kwartier lang). 



Andere gebruikelijke middelen zijn Uspulun en formaline. 

 In Duitschland heeft men goede resultaten met Uspulun ver- 

 kregen. Volgens voorschrift moet het graan eerst in water 

 ondergedompeld worden omdat de brandkorrels (plaat IX fig. 



