154 



vankclijk geelgekleurde strepen, welke later bruin worden (plaat 

 IX fig. 6). Op de jonge bladeren komen gewoonlijk niet meer 

 dan een paar strepen voor, terwijl dit op de oudere kan varieeren 

 van een paar tot 7 a 8. Bij zulk een groot aantal zijn ze niet altijd 

 meer even duidelijk van elkaar gescheiden. De strepen loopen 

 in de lengte van het blad en kunnen zioh ook op de blad- 

 scheeden (plaat IX fig. 5) voortzetten. De stengelknoopen vertoo- 

 nen, vooral in het eindstadium der ziekte, een bruine kleur. 

 Gewoonlijk worden de onderste bladeren het eerst aangetast 

 en schrijdt de ziekte van blad tot blad voort. Meer op het eind 

 van het groeiseizoen gaan de bladeren vaak scheuren en krij- 

 gen ze een gerafeld voorkomen. 



Einde Juni ongeveer wordt bij de aangetaste planten de 

 groei in sterke mate belemmerd. Deze groeistoring uit zich 

 op drieërlei wijze: 



Ie. De aren komen wel geheel uit de scheede, maar het laat- 

 ste halmlid is korter dan bij gezonde planten. Korrelontwik- 

 keling is zeer gering. 



2e. Het bovenste stengellid blijft zoo kort, dat de aar niet 

 geheel uit de scheede te voorschijn komt. Men ziet dan vaak, 

 dat de naalden in de scheede vast blijven zitten en dat de aar 

 zich dan kromt als een boog. Geen, of een zeer geringe korrel- 

 ontwilckeling. 



3e. De aar blijft door de scheede omsloten, komt dus niet 

 vrij, en van korrelontwikkeling is in dit geval in het geheel 

 geen sprake. 



In de praktijk spreekt men wel van deze ziekte als van de 

 „doove arenziekte," wat met de slechte korrelontwikkeling in 

 verband staat. De aren zijn ook min of meer bruinachtig groe- 

 zelig van kleur. Vooral op het eind van het groeiseizoen zijn 

 de zieke planten vaak moeilijk op te merken, doordat deze 

 tusschen de gezonde ingezakt zijn, soms zelfs geheel op den 

 grond liggen, een nauwkeurige bezichtiging is daarom nood- 

 zakelijk. 



Bestrijding. Hoewel niet afdoende geeft een behandeling met 

 kopervitriool, op dezelfde wijze aangewend als tegen steenbrand 

 van tarwe en gerst, goede resultaten. Wanneer elk jaar opnieuw 

 het zaaizaad ontsmet wordt, zullen toch in ieder geval sterke 

 aantastingen voorkomen kunnen worden. 



II. ZIEKTEN VAN PEULVRUCHTEN. 



Vlekkenziekte der boonen. (Gloeosporium — CoUetotrichum 

 Lindemuthianum) . Deze ziekte is gekenmerkt door het verschij- 

 nen van ingezonken vlekken op de verschillende organen van 



