156 



Op de stengels zijn de vlekken gewoonlijk langgerekt van 

 vorm. Die op de bladeren en op de peulen zijn meestal rond. 

 Het komt vaak voor, dat meerdere vlekken tot een groote vlek 

 samensmelten. 



Op het licht gekleurde gedeelte van de vlek, dus in het midden, 

 ziet men, meestal reeds met het bloote oog, maar zeker met de 

 loupe, tal van kleine donker gekleurde puntjes. Dit zijn de vrucht- 

 lichaampjes, zoogenaamde pykniden, waarbinnen de sporen wor- 

 den gevormd. De vlekkenziekte der erwten wordt nog al eens 

 verward met hagelschade. Bij deze beschadiging treft men ech- 

 ter niet die bruin gekleurde vlekken aan, welke in het midden 

 lichter gekleurd zijn en zeker niet de donkere puntjes (pykniden). 

 De door hagelslag ontstane vlekken zijn gewoonlijk ook niet 

 zoo diep ingezonken en zeer onregelmatig van vorm. 



Bestrijding. Zie vlekkenziekte der boonen. 



Uitvoeriger beschrijving in vlugschrift nr. 24 van den Phyto- 

 pathologischen Dienst. 



III. ZIEKTE VAN KLAVER. 



Klaverstengelbrand. {Gloeosporium caulivorum). Verschillende 

 aanwijzingen zijn er, dat deze ziekte met het zaaizaad wordt 

 overgebracht, maar ook verbreidt zij zich van plant tot plant. 

 Op een door stengelbrand aangetast perceel klaver ziet men, 

 dat zich doode bladeren (de onderste) gaan vertoonen. Bij 

 nauwkeuriger beschouwing zal men dan echter bemerken, dat 

 verscheidene stengels al geheel zijn afgestorven. Op de nog groene 

 stengels komen zwarte strepen van verschillende lengte voor 

 (plaat X fig. 3). Deze kunnen soms enkele centimeters lang zijn, 

 maar zij zijn slechts eenige millimeters breed. In het midden is 

 de vlek ingezonken. Ook wordt het middengedeelte wat lichter 

 van kleur. De vlekken worden steeds dieper en tenslotte ont- 

 staan er kleine scheurtjes in de lengterichting van den stengel. 



De verschijnselen der ziekte hebben practici meermalen doen 

 denken aan vorstbeschadiging. 



Bestrijding. Zaad, afkomstig van velden, waarop stengel- 

 brand voorkomt, moet niet uitgezaaid worden. Of een behan- 

 deling van het zaad met een of ander ontsmettingsmiddel goede 

 resultaten zal opleveren is nog niet voldoende nagegaan kun- 

 nen worden, daar bij de tot dusverre genomen proeven de 

 ziekte zich in de planten, uit onbehandeld zaad opgegroeid, 

 evenmin vertoonde als in de planten uit ontsmet zaad. Treedt 

 de ziekte bij de maaiklaver in de eerste snede op, dan doet men 

 het best deze zoo spoedig mogelijk af te maaien. Hierdoor 



