158 



Bietenbrand veroorzaakt door Phoma betae. Deze ziekte 

 treedt behalve aan de oudere bieten ook op de jonge plantjes 

 op, waarbij de door haar veroorzaakte verschijnselen onder den 

 naam van wortelbrand zeer bekend zijn. Wortelbrand kan 

 echter, behalve door Phoma betae, ook veroorzaakt worden 

 door twee andere schimmels, welke 7iiet met het zaad worden 

 overgebracht, maar vanuit den grond de kiemplantjes aantasten. 

 Eveneens kan de slechte gesteldheid van den grond verschijn- 

 selen van wortelbrand doen ontstaan. De bietenbrand der 

 oudere planten wordt gewoonlijk het snel verloopend hartrot 

 der bieten genoemd. De ziekte treedt in Juli en Augustus 

 pleksgewijze of ook op verspreid staande planten op. 



Het eerst vertoonen de jongste bladeren ziekteverschijnselen; 

 zij worden zwart en sterven af. Daarna komen de oudere bla- 

 deren aan de beurt. Het kan voorkomen, dat de bieten op het 

 eind van den zomer van bijna alle eerstgevormde bladeren zijn 

 beroofd. Vaak vormen zij weer nieuwe, klein blijvende blaadjes. 



Niet altijd sterven de bladeren zoo schielijk geheel af; ook 

 bladvlekken kunnen optreden, die licht bruin van kleur zijn 

 en een doorsnede hebben van 1 — 2 c.M. Niet zelden zijn op die 

 vlekken duidelijk concentrische kringen te zien; de grenzen tus- 

 schen ziek en gezond weefsel zijn niet zeer scherp. Na 10 tot 

 14 dagen ziet men op de plekken een groot aantal kleine zwar- 

 te puntjes; dit zijn holle, zwartwandige lichaampjes, pykniden 

 genaamd, waarbinnen de sporen gevormd worden, die het voort- 

 bestaan van de zwam verzekeren. Het is niet onmogelijk, dat 

 feitelijk het eerst deze aantasting bij oudere bladeren optreedt, 

 zonder opgemerkt te worden, en dat de zwam daarna door de 

 bladstelen tot in den kop van de biet doordringt, waarvan het 

 boven beschreven afsterven en zwart worden der jongste bla- 

 deren het gevolg is. De bieten zelf worden in elk geval zeer 

 dikwijls aangetast; hoofdzakelijk op den kop ontstaan dan 

 bruine, min of meer diep in het vleesch gedrongen vlekken, 

 welke gaan rotten. Op de bladstelen vormt de zwam gaarne 

 haar pykniden; als het moeilijk is op de afgestorven, dikwijls 

 met saprophytische zwartzwammen bedekte bladeren, de pyk- 

 niden te vinden, gelukt dit niet zelden nog op de bladstelen. Ook 

 op de zaadstengels kan de zwam voorkomen; de aanwezigheid 

 der pykniden moet uitsluitsel geven of op dit orgaan voor- 

 komende vlekken al of niet door Phoma betae zijn veroorzaakt. 



Van veel belang met het oog op de latere gevolgen is de aan- 

 tasting van de kelkblaadjes, die de vruchtkluwens omgeven; 

 hierop worden eveneens pykniden gevormd. 



Dit geeft de verklaring van het feit, dat de ziekte met het zaad 



